wimmos.punt.nl
300 to blog or not

That’s the question, to blog or not to blog.  Een blogger te zijn, waarom?  Elke blogger heeft zo zijn eigen bestaansreden of drijfveer.  Die kan zijn de wereld (of een stukje daarvan, bijvoorbeeld Zuidoost) kond te doen van zijn enthousiasme of frustratie over dingen die hem bezighouden.  Ik volg een beetje de blogs die te maken hebben met de maatschappij en politiek van Amsterdam Zuidoost, drie ervan in het bijzonder vanwege hun inhoud en hoge verschijningsfrequentie.  De eerste is die van Emile Jaensch, dagelijks bestuurder van Zuidoost.  Hij schrijft positief over Zuidoost aan de hand van leuke historische of culturele weetjes en geeft informatie over allerhande nuttige zaken.  Al dat positivisme maakt de blog wel wat saai.  De blog van Henk de Boer (deelraadslid CDA) verschijnt soms meerdere keren per dag en is bijna het tegenovergestelde van die van Jaensch:  je kunt er rooie oortjes van krijgen over wat er allemaal mis is in Zuidoost, maar realiseert je al snel dat opwinding waarschijnlijk een beetje voorbarig is.  Hij laat de klok flink luiden, maar zijn klepel deugt vaak niet.  De derde blog die ik met regelmaat lees is die van Metro in de Bijlmer.  Goedonderbouwde, bikkelhard kritische artikelen die historische en maatschappelijke kennis van zaken uitstralen.  Het is niet duidelijk of en in hoeverre de kritiek en achtergrondinformatie uit die artikelen van invloed zijn op de politiek in Zuidoost.  Met deze drie blogs kun je al snel een goede indruk krijgen van wat er in Zuidoost politiek en maatschappelijk aan de hand is.  Reken maar dat journalisten (Parool, Echo, Telegraaf) ze met regelmaat even checken, op zoek naar stof voor weer een rumoerig stukje in hun krant.

Een mijlpaaltje nu in mijn eigen bloggersleven: de driehonderdste.  Dat heeft wel even op zich laten wachten; een paar maanden lang is er geen letter verschenen.  Verschillende redenen daarvoor.  Het is eigenlijk verschrikkelijk saai in politiek Zuidoost.  Zelfs het wegsturen van een stadsdeelvoorzitter is niet meer dan een rimpel in de politieke gelatenheid van de deelraadsleden die niet tot de fractie van de PvdA behoren.  La Rose moest weg van de PvdA-fractie, maar ‘willen jullie als niet PvdA-ers je er alsjeblieft niet mee bemoeien; het is ons feestje en daar zijn jullie niet bij uitgenodigd.’  In wezen is de PvdA-fractie geheel in zichzelf gekeerd en moet de deelraad, inclusief de coalitiepartners, maar even pauzeren als de fractie het eventjes niet meer weet.  Een recent voorbeeldje: de vestiging van een multicultureel rouwcentrum in Zuidoost, een onderwerp uit het bestuursakkoord dat politiek volledig onomstreden is.  Het dagelijks bestuur presenteerde kortgeleden een vrij gedetailleerd voorstel met een locatie voor het gebouw en een programma van eisen waaraan het centrum zou moeten voldoen.  Prompt kwam de PvdA met een eigen locatie en nu stuurt de PvdA  de deelraad ook nog naar Rotterdam om te bekijken wat een multicultureel rouwcentrum eigenlijk inhoudt.  De animo buiten de PvdA-fractie voor een trip naar Rotterdam is gering.

Een andere reden voor mijn bloggersblock is de veranderde situatie m.b.t. het beheer van de blogsite.  Voorheen had je niet zo veel keuzevrijheid voor de presentatie van tekst en plaatjes en was het publiceren een fluitje van een cent.  Het beheer is echter in andere handen overgegaan, met als gevolg een gigantische uitbreiding van de mogelijkheden voor presentatie/lay-out en een ingewikkelder manier om je blog überhaupt op je site te krijgen.  Gevolg: frustratie over het onnodige ongemak, niet alleen bij mij, en onder het ijs verdwenen animo.  Maar goed, volgend jaar stadsdeelverkiezingen (althans waarschijnlijk, want de verenigde stadsdeelvoorzitters hebben het advies uitgebracht dat beter van verkiezingen kan worden afgezien indien de huidige plannen van B&W voor een nieuw bestuurlijk stelsel doorgaan; B&W willen een door de stadsdeelbevolking gekozen bestuurlijke commissie die zich uitsluitend bezighoudt met de uitvoering van gemeentelijk vastgesteld beleid; bijvoorbeeld: de gemeenteraad besluit tot bomenkap en de bestuurscommissie bepaalt vervolgens wie als eerste voor de bijl gaat, de eik of de kastanje;  inmiddels heeft D66-OZO stadsdeelvoorzitter Herrema aan de tand gevoeld over de vraag wie het als eerste toekomt om een mening te geven over het al dan niet houden van verkiezingen, de democratisch gekozen deelraad of de benoemde bestuurders?) en dan wil het ijs wel weer wat smelten.

Driehonderd blogs.  Gemiddeld 2,76 bladzijden (A-viertjes) per blog (aselecte steekproef).  Elke bladzijde tekst telt, gemiddeld, 3920 aanslagen (inclusief spaties en returns).  In totaal 300 X 2.76 x 3920 = 3.245.760 (ruim 3,2 miljoen) aanslagen.  Ik tik met 2% foute aanslagen.  Verder wijzig ik 17% van de oorspronkelijke tekst (d.w.z. inhoudelijke wijzigingen, betere woordkeus, ander lettertype).  Op deze wijzigingen is het Droste-principe van toepassing, dus wederom 2% foute aanslagen, 17% opnieuw gewijzigd, enz., enz., maar niet tot in het oneindige, want ik wil ook naar bed).  Het geschatte aantal foute aanslagen + wijzigingen incl. Droste-effect komt zo op 23,238%.  Opgeteld bij het eerste aantal gaat het dus in totaal om precies 4.000.001 (zeg 4 miljoen) aanslagen (rekent u maar na).  Dit astronomisch grote getal gaat natuurlijk het voorstellingsvermogen te boven.  De afstand tot de zon en weer terug is echter te groot wanneer we het aantal letters en spaties achter elkaar leggen, maar met nog even doorzetten komt een retourtje maan wel in het vizier.  Willy Alfredo reageerde meteen:  “Vier miljoen aanslagen is niet niks, maar fiks. Ik wil daar in mijn volgende show nog wel even op terugkomen.”  Ook Emile Ratelband was enthousiast: “Juich maar voor jezelf.”  Ja, een ander doet het niet voor me, dacht ik, starend naar het eelt op m’n vingertoppen.  Hoe zou die Brusselmans er, vingertopeelttechnisch gezien, aan toe zijn?  Toen hem onlangs bij het verschijnen van zijn laatste boek (ik geloof 800 pagina’s) gevraagd werd wanneer hij aan zijn volgende boek zou beginnen, bleek dat al af te zijn.  Hij maakt natuurlijk haast om de eeltgroei voor te blijven.

Deze blog schiet alle kanten op, maar leidt nergens heen, behalve dan tot het getal van 4 miljoen.  En natuurlijk tot de afstoffing van het begrip ‘Droste effect’.  Moderne lezers, die zich verbaasd afvragen wat dat nu weer voor een digitaal prehistorisch, onbekend fenomeen is, verwijs ik graag naar het internet.  Bèta-scholieren hebben natuurlijk al lang de meetkundige rij met reden 0,23238 herkend.  Ging ik nooit naar bed, dan stond ik nu op een totaal van ruim 4,2 miljoen aanslagen en was Ratelband met huis en al in vuur en vlam geraakt.


Reacties

Tafels Oefenen op 02-06-2013 20:59

Leuk stukje zeg

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl