| |
 |
285 democratie en bange mensen
politiek ZO
|
26 Februari 2012 | 02:38:31
|
In politieke kringen wordt vaak gezegd dat democratie niet voor bange mensen is. Daarmee wordt bedoeld dat er wel eens beslissingen moeten worden genomen waarmee de eigen achterban niet blij is. Laten we eens kijken hoe onbevreesd de politici in Zuidoost zijn. En laten we dit doen naar aanleiding van de raadsvergadering van afgelopen dinsdag.
Bij de vaststelling van de agenda deed D66-OZO het voorstel een bespreekpunt toe te voegen. Het ging om de bespreking van een aantal moties die verband hielden met de evaluatie van het dance-festival Amsterdam Open Air, dat vorig jaar in het Gaasperplaspark had plaatsgevonden en ook dit jaar weer daar zal worden gehouden. De moties (van drie fracties) waren eerder aangekondigd in de voorbereidende commissievergadering. Het voorstel voor dit extra bespreekpunt was tijdig aan alle fracties toegestuurd. De moties zelf waren dat ook, zodat iedereen zich van tevoren kon oriënteren. De meeste moties betroffen aanpassingen van de evenementennota van ons stadsdeel. De coalitiefracties stonden een extra agendapunt niet toe en daarmee verviel de mogelijkheid om in de Raad over de moties te discussiëren. Die discussiemogelijkheid was alleszins redelijk, omdat de voorbereidende behandeling in de commissievergadering voortijdig was afgebroken door tijdsgebrek. Door de verwerping van ons voorstel zouden de moties nog slechts als zogenaamde losse moties kunnen worden ingediend en bij zulke moties is geen discussie toegestaan.
Mijn conclusie: angsthazerij bij de coalitiefracties om met de billen bloot te moeten, resulterende in een doelbewuste ontwijking van de discussie. Het achterliggende argument van de coalitie, dat discussie teveel tijd zou kosten, voldoet niet, nu de drie fracties (wij, CDA en CU) de moties hebben ingetrokken om ze in de volgende raadsvergadering op basis van een geagendeerde raadsvoordracht alsnog in te dienen. Die raadsvoordracht kan iets breder getrokken worden dan puur de inhoud van de moties, met als gevolg dat er dan meer tijd voor de discussie nodig zal zijn. Zo leidt de angsthazerij tot een groter tijdsbeslag. Om in de sfeer van het evenementenbeleid te blijven: de coalitie komt van een koude kermis thuis.
Het tweede twistpunt bij de vaststelling van de agenda betrof het al dan niet openbaar zijn van de besluitvorming over de kwestie NoLimit. Het gebouw en de jongeren-activiteiten van NoLimit staan op dit moment in een ongunstig financieel perspectief. (Ik kan vanwege de geheimhouding die op dit dossier is gelegd me slechts in vage, wezenloze woorden uitdrukken.) Wij stelden dat in de vergaderstukken slechts één enkel gegeven, namelijk de taxatiewaarde van het NoLimit-gebouw en de daarop gebaseerde berekeningen, geheim zou moeten blijven met het oog op de onderhandelingspositie van het stadsdeel bij eventuele verkoop van het gebouw, maar dat de discussie in de Raad gevoerd kon worden buiten dit gegeven om. Dan zou in alle openheid en voor iedereen zichtbaar zijn geweest hoe de Raad besloten heeft tot de duurdere keuze en het grotere financiële risico.
D66-OZO diende samen met de VVD een motie in voor de goedkopere oplossing, waarbij het budget voor de activiteiten voor jongeren gehandhaafd bleef (een randvoorwaarde waarover iedereen het al eens was). De motie werd verworpen door PvdA en GroenLinks. De woordvoerders van beide partijen spraken over het nemen van hun verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid nemen, dat is ook zo’n volkomen nietszeggend begrip in de politiek. Meestal betekent het, dat men om een niet geheel duidelijke reden het verkeerde besluit gaat nemen. En als het vervolgens ook inderdaad verkeerd uitpakt, dan blijkt die verantwoordelijkheid niets voor te stellen: de brokkenmakers die het foutieve besluit hebben genomen kunnen niet financieel of anderszins aansprakelijk gesteld worden en het eerste raadslid dat om een eigen inschattingsfout uit eigener beweging opstapt, moet nog geboren worden.
Samenvattend: de deelraad kent veel bange leden, die bij zwaardere beslissingen zichzelf graag overschreeuwen, of misschien beter gezegd zichzelf graag in slaap sussen, met ‘verantwoordelijkheid nemen’, een begrip dat ze hebben leren kennen uit de mond van politici van hogere bestuursorganen. |
|
|
|
|
281 communicatie
politiek ZO
|
28 December 2011 | 00:32:17
|
Op de weblog van Emile Jaensch heeft zich een discussie ontsponnen n.a.v. de laatste raadsvergadering. De discussie ging met name over de hoofdlijnennotitie communicatiestrategie. Het algemene deel van die notitie was bedroevend slecht, ondanks de inhuur van een externe communicatie-expert, die voor de laatste ‘finetuning’ moest zorgen. Het Dagelijks Bestuur heeft het niettemin aangedurfd de notitie aan de deelraad aan te bieden ter vaststelling en werd in dat laatste niet teleurgesteld. D66-OZO heeft tegengestemd, o.a. met de overweging dat het niet meer van deze tijd is om schriftelijk vast te leggen dat bewoners het soms oneens mogen zijn met het stadsdeelbestuur. Alsof Nederland geen grondwet heeft. Wij hadden in principe wel met het uitvoerende deel van de notitie kunnen instemmen (en hebben daarvoor enkele amendementen ingediend die deels zijn aangenomen), maar de raad weigerde in te stemmen met een apart besluit over het enigszins lachwekkende algemene deel van de notitie. Ons restte daarom geen andere keuze dan de gehele notitie af te wijzen.
In de notie is sprake van een ‘gewenste identiteit’ voor Zuidoost en hoe die volgens het Dagelijks Bestuur moet worden bereikt. In de raadsvergadering heb ik hierover het volgende opgemerkt. “De identiteit van Zuidoost moet eerst worden vastgesteld en als die niet bevalt worden omgebogen naar een gewenste identiteit. De maakbare samenleving ‘revisited’. Ik ben erg benieuwd hoe, bijvoorbeeld, de fractie van de VVD hier tegenaan kijkt.” Vervolgens dienden we een amendement in dat het stadsdeelbestuur zich maar beter niet teveel moest bezighouden met die gewenste identiteit. Met de vóórstemmen van de PvdA, die al veel eerder heeft geleerd dat de samenleving niet zo maar modelleerbaar is naar het ideaal dat je voor ogen staat, werd dit amendement aangenomen; de VVD stemde tegen! De omgekeerde wereld, zou ik denken: de VVD pronkend met de door de PvdA afgeschudde ideologische veren van de maakbare samenleving.
Voor wie de weblog van Emile Jaensch niet volgt is hieronder het stukje van Emile (plus de discussie) integraal weergegeven. Dat spaart mij de moeite van een hoop nadere uitleg.
Overigens, Willy Alfredo heeft ook weer eens van zich laten horen. Bij zijn laatste optredens in Zuidoost, zegt hij, wordt hij vaak geconfronteerd met geroep uit het publiek over hoofdlijnennotities en informatiestrategieën. Dit is wat hij er van vond:
Jaaah, roept u maar! ‘hoofdlijnennotitie communicatiestrategie’
Een hoofdpijnnotitie
is meestal niet zo fijn;
je jaagt de mensen op de kast
of anders wel in het gordijn,
en blijft het maar bij hoofdpijn,
dat is niet altijd het geval,
zoals dit jaar al eerder bleek
bij het zomerfestival;
en nu is daar nog bijgekomen
de kwestie van communicatie
die bezorgde niet slechts hoofdpijn,
maar ook veel irritatie. Jaaaah!!
(Onder ons gezegd en gezwegen, Willy gaat wel erg achteruit, vindt u niet, maar een goede, oude kennis kun je niet helemaal negeren, vandaar)
-----------------------------------------------------------------------------------------------
BLOG VAN EMILE JAENSCH + REACTIES
|
Laatste raad van 2011
|21 December 2011 |08:01:36
|
|
Gisterenavond was de laatste vergadering van de deelraad van stadsdeel Zuidoost van 2011. Een ogenschijnlijk korte agenda met een handvol bespreekpunten resulteerde in een uitvoerige bespreking die eindigde rond 23.45 uur. Men gaat niet over 1 nacht ijs.
Een interpellatie, of wel een spoedbesprekig kwam op de agenda, naar aanleiding van een anonieme brief van een ontevreden (oud?)medewerker van het stadsdeel die via een raadslid bij de De Telegraaf terecht was gekomen. Daarin zouden misstanden in de organisatie aan de kaak worden gesteld. De meerderheid van de deelraad constateerde terecht dat een brief zonder afzender geen bewijs oplevert waar de deelraad nu iets mee kan.
Bij het communicatiestrategie zorgde de gewenste identiteit voor een discussie waarbij de VVD door D66-OZO werd uitgedaagd. Of de liberalen van de Volkspartij zich konden vinden in dit plan voor een maakbare identiteit? Zo werd dat niet gezien.
Dat de avond zo lang duurde kwam mede door de vele schorsingen. Maar aan het eind van de avond werd er nog een reden blootgelegd. De voorzitter had, mede gezien de beperkte agenda, geen spreektijden bijgehouden. Tja, ook politici hebben soms kaders nodig. | | |
|
|
|
|
|
|
|
|
Emile, even twee puntjes op de i's.
1. Uit welke bron weet je dat de Telegraaf de anonieme brief via een raadslid heeft ontvangen? Ik was het in elk geval niet zelf, want ik ken de brief nog steeds niet.
2. Je suggereert dat het niet bijhouden van de spreektijden heeft geleid tot spreektijdoverschrijding (en daarmee, samen met de langdurige schorsingen, tot een lange vergadering). Kun je die spreektijdoverschrijding echt aantonen of is het een slag in de lucht die bij nader inzien niet overeen komt met de werkelijkheid? |
|
|
Wim, De anonieme brief is gericht aan de deelraad. Mij is bekend dat de brief bezorgd is bij deelraadsleden. Telegraaf citeert uit die brief. Dat kon men overigens ook doen door kennis te nemen van een weblog van een deel raadslid. Spreektijden reguleren de vergadertijd. Het hebben van geen regeling hiertoe maakt de kans op overschrijding van tijd groter. Die kans achtte in dinsdag best hoog. Je was zelf overigens voor jouw doen, lang aan het woord. Emile |
|
|
Leuk stukje. En ik ben niet zo heel kritisch op spelling en taalgebruik, maar de eerste zin van de tweede alinea moest ik toch echt drie keer lezen. Ook ga ik er maar van uit dat "de gewenste identiteit" (4e alinea) de identiteit van het stadsdeel is, al kan stadsdeelorganisatie ook. |
| |
door: Jesse |
2011-12-22 09:57:03 | |
|
Emile, het eerste puntje op de i heb je nog niet gezet; het blijft onbekend uit welke bron je hebt vernomen dat een raadslid de brief aan de Telegraaf beschikbaar heeft gesteld. Je zult voor die zwijgzaamheid wel je reden hebben. Naar ik heb begrepen is de anonieme brief niet naar alle raadsleden verstuurd, maar alleen naar de fractievoorzitters. Zeker één fractievoorzitter is hiermee erg prudent omgegaan, namelijke onze eigen fractievoorzitter; hij heeft de fractie wel op de hoogte gesteld van de ontvangst en globale inhoud van de brief, maar heeft het daarbij gelaten.
De punt op de tweede i is helaas een uitgelopen vlek geworden. Je acht de overschrijding van spreektijd 'best hoog'', reageer je. Misschien m.u.v. NSS is elke fractie royaal binnen zijn normale spreektijd gebleven; dit is gemakkelijk na te gaan.
Jesse, de notitie over de communicatiestrategie van het stadsdeel is zo'n abominabel slecht stuk geworden, dat het zelfs niet bij de journalistieke opleiding van Windesheim op een positieve beoordeling had kunnen rekenen. Wat betreft de 'gewenste identiteit' van Zuidoost, in mijn bijdrage in de raadsvergadering heb ik aangegeven dat wanneer je die als uitgangspunt neemt voor je beleid, je dan in wezen het idee van de maakbare samenleving omhelst. Daarom hadden we een amendement ingediend dat het Dagelijks Bestuur zich maar niet al te zeer moest bezighouden met die gewenste identiteit. De fractie van de PvdA steunde dit amendement, waarmee het werd aangenomen; de fractie van de VVD was tegen. Ik vond dit wel heel opmerkelijk: de VVD pronkend met de afgeschudde ideologische veren van de PvdA. Zuidoost, altijd verrassend, zijn nieuwe politieke identiteit. |
|
|
Wim, je gaat aan nog een opmerkelijk feit voorbij. De fractie van D66-OZO diende voorstellen tot wijziging van de communicatienota in. Die werden deels aangenomen op ik denk best voor de fractie essentiële punten. Vervolgens stemde de fractie tegen de nota. Dat zie ik wel vaker gebeuren bij jullie fractie. Wel een stuk wijzigen maar uiteindelijk het eindresultaat niet accepteren. Waar ligt de grens om wel met een stuk in te stemmen? Mijn aanname over anonieme brief is dat Telegraaf bepaalde weblogs goed volgt en ze op basis van een blog van een deelraadslid over de brief een stuk hebben geschreven. Lijkt me redelijk plausibel, is immers openbare bron. Andere bronnen ken ik niet. Emile |
|
|
Emile,
ik heb aanwijzingen dat de Telegraaf zowel van de anonieme briefschrijver als van een raadslid (niet van onze fractie) een kopie van de brief heeft ontvangen.
En dan nu het opmerkelijke feit dat je hebt geconstateerd, namelijk dat D66-OZO weleens amendementen bij een voordracht/beleidsstuk indient, maar vervolgens bij de geamendeerde voordracht toch tegenstemt. Volgens mij is het nog opmerkelijker dat een door amendering verbeterd beleidsstuk kennelijk nog steeds zo slecht kan zijn dat het zou moeten worden afgewezen. In het geval van de communicatienota konden we niet anders dan tegenstemmen, omdat het onmogelijk was om het eerste en tweede deel van die nota apart in stemming te krijgen, zoals wij wilden. Enkele citaten uit het eerste deel met wat commentaar van mij (cursief):
1. Bewoners, bedrijven en instellingen hebben de mogelijkheid hun steun aan de doelstellingen en maatregelen van het bestuur uit te spreken, dan wel er kritiek op te hebben of alternatieven aan te dragen. Die mogelijkheid hebben ze sowieso (via inspraak, raadsadres, bezwaar, etc.). In welke tijd leeft dit DB? De Middeleeuwen?
2. In alle uitingen (in de verschillende media in Zuidoost, waaronder de stadsdeelkrant) dragen de verschillende doelgroepen in toenemende mate bij aan het gewenste imago, zodat zij al doende fungeren als ambassadeur van Zuidoost. Censuur ligt op de loer en wordt al bij voorbaat vergoelijkt.
3. Twee van de strategische uitgangspunten: ‘Onze communicatie gaat uit van kracht.’ En ‘Wij communiceren met durf.’ Commentaar overbodig, maar zo zou ik niet durven communiceren.
Een beleidsnota doordesemd van dergelijk zinloos gejubel verdient een kritisch oordeel van de raad, maar je krijgt (als beleidsnota) niet altijd wat je verdient.
Emile, je schrijft dat je het wel vaker bij ons ziet gebeuren dat we wel een stuk wijzigen maar uiteindelijk het resultaat niet accepteren. Naar mijn beste herinnering (zo vroeg in de morgen) is dat in de recente geschiedenis hooguit twee keer eerder gebeurd. In elk geval bij de begroting. Een van de redenen toen was dat de portefeuillehouder ‘Verkeer en vervoer’ bij herhaling heeft geweigerd in te gaan op mogelijke financiële risico’s voor het stadsdeel ten gevolge van de invoering van betaald parkeren. Moeten we het dan als oppositiepartij maar goedvinden dat ons de diepere inzichten van het DB onthouden worden? Ik dacht het niet. En wat moeten al die doelgroepen (bewoners, bedrijven en instellingen) wel denken over de communicatienota, nu bleek dat het DB zelfs niet met zijn eigen deelraad goed kon communiceren? Een vertegenwoordiger van een doelgroep: “Dat was echt geen communicatie met durf, dat was door angst ingegeven non-communicatie.” |
|
en daar komt nu weer bij
de communicatiekwestie
en krijg je er geen hoofdpijn van
dan is het wel indigestie
(In zijn tweede voorstelling overtrof Willy zich niet echt) |
|
|
|
280 dramatisch demasqué der politiek
politiek ZO
|
20 December 2011 | 03:01:19
|
Ooit spijkerde ik als student in het lab waar ik werkte onder de titel “dramatisch demasqué der wetenschap” uit een soort van opluchting over de afronding van m’n hoofdvak, dat op het randje van ‘te moeilijk voor mij’ balanceerde, tien stellingen aan de wand. De stellingen gingen over de technische en wetenschappelijke vooruitgang en over wat tegenwoordig de ‘stand van het land’ genoemd wordt. Ik herinner me nog nauwelijks iets van die stellingen (en waarschijnlijk is dat maar beter ook), behalve dat ze een beetje moesten provoceren. Een van de stellingen ging over de verklikkerlichtjes die op polshorloges de hartslag aangaven en soms door technisch falen stopten met flikkeren, waarna tal van mensen van schrik overleden aan een hartstilstand. De achtergrond van de stelling was de ongebreidelde toename van allerhande apparaten die op zich van geen nut waren, maar pas later bij verfijnde toepassing hun waarde kregen. Zoiets als nu de iPad, die de raadsleden in Zuidoost sinds kort dienen te gebruiken als vervanging van de papieren documenten. Ikzelf vind dit onhandig en vrees dat de bestudering van de stukken eronder zal lijden, maar het levert voor het stadsdeel een directe kostenreductie op.
Een andere stelling betrof het gesjoemel met verkiezingsbeloften (m.n. wat betreft onderwijs, wetenschap en vooral gezondheidszorg), “want tijdens de verkiezingen telt elke stem, ook die van de patiënt met keelkanker”. Aan die politieke kant van het ‘dramatisch demasqué’ moest ik denken nu ik wat wilde schrijven over hoe tegenwoordig onze democratie bij bepaalde niet al te ingewikkelde onderwerpen het toch behoorlijk laat afweten. Landelijk springen er op dit moment een paar van zulke onderwerpen in het oog, zoals het onzindelijke voorstel om de maximum snelheid op autowegen te verhogen. De VVD denkt hiermee electoraal garen te spinnen en het CDA, in de hoop een graantje mee te pikken, schurkt zich schoorvoetend tegen de VVD aan, terwijl ieder weldenkend mens inziet dat de maatregel nadelig is voor het welzijn van de gemiddelde Nederlander. VVD en CDA maken even misbruik van hun huidige machtspositie. Foei. Saillant is dat er een serieus conflict dreigt met een aantal gemeentebesturen dat geen verhoging van 80 naar 100 km wil voor de snelwegen die door hun woongebieden lopen.
Het wetsvoorstel tegen onverdoofd slachten is zo’n ander overzichtelijk onderwerp waarbij je met gefronste wenkbrauwen naar het democratische proces kunt kijken. De Tweede Kamer vond het voorstel doordacht genoeg en stemde ermee in. De Eerste Kamer gaat morgen het voorstel verwerpen (PvdA, D66, GroenLinks: in Tweede Kamer vóór, in Eerste Kamer tegen). Het is jammer dat Marianne Thieme (Partij voor de Dieren) instemde met het verwijt dat haar voorstel een inperking van de godsdienstvrijheid betekende. Godsdienstige riten, zoals geslacht worden met je kop richting Mekka, hebben als voornaamste doel saamhorigheid te kweken en de kudde bij elkaar te houden en zijn louter een truc ter bevordering van de godsbeleving. De politiek durft geen paal en perk te stellen aan die riten, ook al zijn ze nadelig en zijn ze ten diepste voor een ware gelovige niet essentieel en dus irrelevant voor een discussie over godsdienstvrijheid. Naar verwachting is over een half jaar met een betrouwbaarheid van 99,9999 % het bestaan van het allesverklarende godsdeeltje, het Higgs-boson, vastgesteld en kan de godsdienst zoals we die nu nog kennen zijn laatste stadium ingaan. Sommigen noemen de term ‘godsdeeltje’ een schitterende marketing-vondst ten behoeve van de deeltjesfysica. Is eigenlijk niet elke religie een kwestie van goede marketing? Zo’n zekerheid van het godsdeeltje (nu nog ongeveer 95 %), daar kan geen Zeus, God of Allah tegenop. Thieme moet gewoon nog een half jaartje geduld betrachten.
Staatssecretaris Henk Bleker (CDA) zit niet alleen Thieme dwars, maar is tegelijkertijd druk met zijn eigen rituele slacht. De messen worden door zijn tegenstanders geslepen nu hij de natuur wil offeren op het altaar van de economie. Saillant is dat een aantal provinciebesturen serieus zijn beleid afkeurt en het niet bij afkeuring alleen zal laten. Als hij zijn hoofd definitief in de richting van het mekka van de bezuinigingen wendt, zal hij onverdoofd zijn politieke halssnede ondergaan.
De Eerste Kamer is in een oneigenlijk conflict met de Tweede Kamer (verschillende commentatoren hebben er op gewezen dat de afweging tussen godsdienstvrijheid en dierenwelzijn toebehoort aan de Tweede Kamer en dat de Eerste Kamer zich in principe alleen moet bezighouden met de kwaliteit, om het maar even zo te noemen, van de wetsvoorstellen). Het kabinet (Bleker) is in conflict met provincies; VVD en CDA in de Tweede Kamer zijn in conflict met gemeenten. Kortom, het is een democratisch zootje. En nu Zuidoost. Is Zuidoost het zilverschoon in het bestuurlijke landschap?
Ook Zuidoost heeft het conflict met andere bestuurslagen niet geschuwd. Wat, bijvoorbeeld, te denken van het juridische proces waarmee Zuidoost de gemeente Amsterdam dreigde, indien de gemeente niet alsnog akkoord zou gaan met de bouw van Ballorig aan de kust van de Gaasperplas? (De gemeente was tegen, mede op basis van het oordeel van de Technische Advies Commissie, die de gemeente adviseert over ontwikkelingen in de Hoofdgroenstructuur van Amsterdam). Te gek voor woorden, vindt u? Maar toch is het gebeurd, in een vorige bestuursperiode. Ach, dat is verleden tijd, werpt u tegen. Welnu, laten we dan eens kijken hoe het er in deze periode aan toegaat.
Het begon met de deelraadsverkiezing in 2010. D66-OZO was de grootste winnaar. Had die partij enige kans om mede bestuursverantwoordelijkheid te gaan dragen? In normale democratische verhoudingen zou dat het geval zijn geweest. Niet dus in Zuidoost. Lijsttrekker van de PvdA en beoogd stadsdeelvoorzitter Marcel la Rose verdedigde bij de presentatie van zijn coalitie de uitsluiting van D66-OZO aldus: D66-OZO is meer een activistische dan een bestuurlijke partij. Je moet wel heel debiel zijn om met zo’n opmerking voor de dag te durven komen. Maar zo debiel is Marcel la Rose helemaal niet. Hij moet zich dus gedwongen hebben gevoeld, door druk vanuit de centrale stad-PvdA (zoiets is al eerder voorgekomen) of vanuit een t.o.v. OZO rancuneuze fractie, om zoiets te zeggen. Het vereist dieper politiek inzicht en inside achtergrondkennis om dit gedrag van La Rose te kunnen begrijpen; die heb ik niet en ik houd me dus aanbevolen voor informatie. Was het maar bij die ene opmerking van La Rose gebleven, maar het kon nog doller. Emile Jaensch, lijsttrekker van de VVD en opnieuw in het Dagelijks Bestuur opgenomen, voelde de behoefte om zelf ook nog een duit in het zakje te doen: hij ventileerde twijfels over de stabiliteit van de fractie van D66-OZO, wat nadelig zou kunnen zijn voor de coalitie. Er was totaal geen noodzaak voor zo’n opmerking, omdat de coalitie al geformeerd was en zijn positie veilig. Het is tot nu toe een compleet mysterie waarom hij meende dit toch te moeten zeggen. Wellicht was het hem opgedrongen door de PvdA als voorwaarde om mee te mogen doen aan de coalitie. Aan de andere kant, hij zou de enige ervaren persoon in het nieuwe Dagelijks Bestuur worden en zijn deelname aan het bestuur was dus onontbeerlijk (zoals tot op heden nog steeds blijkt, sic!). “Dat heeft zo’n Emile toch niet nodig”, becommentarieerde Herman Finkers al eerder, maar zelf oordeelde Emile anders.
Hoe ging het verder met deze coalitie? In eerdere blogs gaf ik al aan dat er op uiteenlopende dossiers nauwelijks tot geen vooruitgang wordt geboekt. Stilstand is achteruitgang, luidt een volkswijsheid, wat zou betekenen dat Zuidoost er met dit bestuur niet erg op vooruit gaat. Soms bekruipt me het gevoel dat dit Dagelijks Bestuur vanuit de centrale stad de opdracht heeft gekregen ‘goed op de winkel te passen’ en vooral niet te proberen om nieuw beleid te ontwikkelen. Dat doet de centrale stad liever zelf, wanneer de stadsdeelbesturen zijn opgeheven. Stilstand wordt door dit DB aldus tot beleid verheven.
De voortstrompeling van het Dagelijks Bestuur heeft ook te maken met de nog niet eerder in Zuidoost vertoonde kritisch-dualistische opstelling van de PvdA-fractie. Helaas lijkt het er sterk op dat die kritische opstelling niet alleen de vrucht is van zelfstandige oordeelsvorming door de fractie, maar ook deels is ingegeven door politieke ambities van de PvdA-fractievoorzitter (en wellicht antipathie jegens La Rose bij een deel van de fractie). Bij het niet doorgaan van het Zomerfestival kan ik geen andere achtergrond voor diens gedrag bedenken. Zoals bekend wilde de PvdA-fractie de schuld voor het niet doorgaan van dat festival in de schoenen schuiven van La Rose. Daartoe liet de fractie een motie van afkeuring of nog erger boven de markt hangen. Natuurlijk waren hogere PvdA-gremia van zo’n motie niet gediend (weer gemodder in de PvdA, terwijl Cohen op het Binnenhof steeds verder verwijderd raakte van de geplande status van oppositionele Zonnekoning) en kwam er van die kant een uitgebreide massage-procedure op gang. Iedereen weet hoe die verlopen is, doordat sommige PvdA-fractieleden graag buiten de eigen kring opening van zaken gaven en de bijeenkomsten van fractie en bemiddelaars plaatsvonden in openbare gebouwen, zoals Henny Pleizier en Tulip Inn, waar veel te horen valt. Uiteindelijk resulteerde de exercitie der PvdA-bonzen in de verklaring van La Rose, dat het de deelraad (lees: PvdA-fractie) niet aangerekend kon worden dat het festival dit jaar niet plaatsvond. Die verklaring voorkwam de dreigende motie van afkeuring/wantrouwen aan zijn adres en is dus in wezen een door de PvdA-fractie afgedwongen schuldbekentenis van La Rose, die impliciet te kennen gaf: ‘nu ik er goed over nadenk, komt het fiasco toch helemaal op mijn conto!’ Geen eigenwaarde, maar eieren koos La Rose voor zijn geld. PvdA-fractie en -fractievoorzitter zijn nog steeds confuus over de draaikolk van gebeurtenissen die zij zelf veroorzaakt hadden. Zuidoost: dolle kervel i.p.v. zilverschoon, tijd om te wieden.
PS
In blog 272 beloofde ik uitgebreid terug te komen op de kwestie van het festival en de merkwaardige voorstelling die PvdA-fractie en stadsdeelvoorzitter het publiek voorschotelden. Dat was allemaal ruim twee maanden geleden en is nu minder interessant geworden. Daarom slechts in het kort mijn inschatting van de affaire. La Rose heeft fouten gemaakt in de voorbereidingsperiode van het festival; die fouten zijn overal breed uitgemeten. Hem kan echter niet verweten worden dat hij al in een vroeg stadium rekening hield met de mogelijkheid dat de uitverkoren festivalorganisatie het niet zou redden (organisatorisch/financieel) en dat hij daarom maatregelen nam, zoals de aanstelling van een professional, om in dat geval snel te kunnen handelen. Die maatregelen hebben uiteindelijk ook niet geleid tot doorgang van het festival. Wie is in politiek-bestuurlijke zin de meest verantwoordelijke voor het festival-echec? In mijn ogen: de deelraad door het aannemen van een motie van de PvdA (die door het opstellen en indienen van de motie het allermeest verantwoordelijk is). De motie bevatte de traditionele voorwaarden waaraan het festival moest voldoen, zoals het houden van een voetbaltoernooi en vrije toegankelijkheid. Misschien is het Zomerfestival (Kwakoefestival) in de loop der jaren zo in omvang toegenomen, dat het niet langer op een gezonde financiële basis en onder dezelfde voorwaarden van programmering, kosteloze toegang en deelname van standhouders uit Zuidoost georganiseerd kan worden. De deelraad heeft zich die vraag nooit gesteld. D66-OZO heeft, in de voorbereidingsfase van het festival, het heffen van een klein toegangsbedrag per persoon (zeg 1 euro of iets meer voor een passe-partout) geopperd. Financieel lijkt dat aantrekkelijk, maar de extra kosten van de omheining van het festivalterrein, kaartcontroleurs, etc. en de mogelijkheid dat er daardoor toch minder bezoekers komen, maken van dit idee toch niet meteen de gegarandeerde oplossing. Voor komend jaar zijn de vergunningsvoorwaarden voor het festival onveranderd. Indien er niet vooraf voldoende sponsorgeld gevonden wordt, gaan we een tweede zomerfestivalloos jaar tegemoet. |
|
|
|
279 begrotingsbehandeling (aanvulling vorige blog)
politiek ZO
|
06 December 2011 | 04:16:03
|
Bij de begrotingsbehandeling waren dit jaar ongeveer 50 moties/amendementen ingediend. Dit is ongeveer een halvering van wat gebruikelijk was. Waarschijnlijk zijn er verschillende oorzaken voor deze afname, zoals de grote bezuinigingen waaraan alle begrotingen tegenwoordig onderhevig zijn. Een belangrijke oorzaak is ook, dat nu goed tot de raad is doorgedrongen dat de belangrijkste beslissingen over de begroting al in het voorjaar worden genomen bij de behandeling van de zogenaamde perspectiefnota. In mijn ogen is het een slecht idee om dit zo te doen, omdat je een nieuwe begroting op basis van de laatste gegevens zou moeten opstellen, dus kort na de zomer. De DB-leden en de ambtenaren vonden het kennelijk prettiger om wat meer voorbereidingstijd te hebben en wat de raadsleden heeft bezield om hiermee akkoord te gaan, weet ik niet.
Enkele opmerkingen m.b.t. een paar moties. Wij zijn tevreden over het overall-resultaat bij de stemming over onze eigen moties.
motie nr. 107 en nog enkele andere PvdA-moties
De begroting kent een stelpost (een van de stelposten die dienen om mogelijke toekomstige negatieve financiële ontwikkelingen te kunnen opvangen) van een miljoen euro onder de naam ‘stelpost fonds sociaal domein’. Het DB had aangekondigd in februari met voorstellen aan de raad komen over hoe dat bedrag besteed zou kunnen worden. Als ik goed heb geteld, heeft de PvdA zes moties ingediend (alle aangenomen) waarmee alvast een flinke greep in de stelpost is gedaan (ongeveer 2 ton). Hoewel de intenties van de moties niet verkeerd zijn (bijv. € 50.000,- voor (ontwikkeling van) opleidingen voor m.n. mantelzorgers t.b.v. vacatures in de zorg), hebben wij tegen al deze moties gestemd. Voor ons was voldoende geweest, indien de PvdA via een motie het DB een lijst met beleidskeuzes aan de hand had gedaan die bij een beroep op de stelpost zeker aan de orde zouden moeten komen. Het DB had dan zelf een raming van de kosten kunnen maken. Nu is in elke motie het genoemde bedrag (van 5000 tot 50.000 euro) op geen enkele manier onderbouwd, maar komt dat zomaar uit de lucht vallen. Het DB schrijft in de begroting: “…… adviseren wij dringend om de invulling van het fonds sociaal domein niet te betrekken bij de begrotingsbespreking ….” Niettemin pre-adviseerde het DB de PvdA-moties positief. Het zal wel aan mij liggen, maar de logica (van zowel DB als PvdA-fractie) ontgaat me. D66-OZO heeft een integere afweging gemaakt bij het stemmen over deze moties: instemming met de bedoelde maatregelen, maar negatief voor wat betreft de premature besteding uit een reserve die bedoeld was voor mogelijk slechtere tijden.
motie nr. 109 (VVD)
Het is al een langjarig streven van de raad om de uitgaven die het stadsdeel doet voor de instandhouding van de markten kostendekkend te krijgen (nu overstijgen de uitgaven de inkomsten aanzienlijk). De motie van de VVD verwoordde dit botweg als volgt: de kostendekkendheid moet bereikt worden “door directe kostenbesparingen bij de markten”. Wij hebben de motie gesteund en de motie is aangenomen. Het is interessant om te zien hoe deze motie in de praktijk gaat uitpakken.
motie nr. 113 (PvdA)
Het besluit van deze motie luidt: De Raad besluit om het DB op te dragen om een plek te creëren in het kader van het programma onderwijs, in Zuidoost een centrum waar jongeren van het voortgezet onderwijs, MBO, HBO en WO studenten in alle rust hun huiswerk kunnen maken ofwel kunnen studeren. Hoe knullig ook geformuleerd, de bedoeling van de motie was duidelijk. Het preadvies van het DB hield in dat er eigenlijk reeds voldoende van die plekken waren resp. gecreëerd werden. Niettemin preadviseerde het DB positief. Wat betreft het besluit van de motie, zei GroenLinks de tekst letterlijk te nemen, terwijl de VVD de ruime interpretatie van het DB overnam (wat dat ook precies moge betekenen). Met zoveel onduidelijkheid konden wij natuurlijk niet anders dan tegen stemmen. Helaas is er wel bij meer moties sprake van chaos bij de interpretatie en preadvisering.
motie nr. 115 (D66-OZO)
Deze motie beoogde om voor de jaren 2013 en 2014 geen korting op de subsidie voor de kinderboerderijen toe te passen (en de huidige subsidie structureel te maken). De motie werd nipt verworpen (15-13, PvdA en VVD tegen): de subsidiekorting zou pas voor de begroting 2013 aan de orde komen, dus daarover hoefden we ons nu nog niet druk te maken.
motie nr. 120 (PvdA + VVD)
Besluit: bij de programmering van de Buurthuizen bewoners een volwaardige adviserende rol te laten vervullen. Eindelijk heeft ons standpunt weerklank gevonden. Met algemene stemmen aangenomen.
moties nr. 103 (VVD) en nr. 128 (D66-OZO)
De moties werden samengevoegd en beogen een aantal budgetten op het gebied van welzijn en zorg te bundelen ten behoeve van een grotere effectiviteit en efficiëntere besteding. Hoewel er een probleem kan zijn met betrekking tot de zogenaamde doeluitkeringen, waardoor bundeling van alle budgetten niet altijd mogelijk zal zijn, werd de motie met algemene stemmen aangenomen.
motie nr. 131 (CDA + CU)
Deze motie beoogde de verstrekking van een eenmalige subsidie van € 5000,- aan Stichting Hoop voor Morgen voor de inrichting van een ruimte voor de voedselbank. Wij hebben er op gewezen dat indertijd de PvdA zelf een motie had ingediend voor 4x 5000 euro subsidie voor het opknappen van 4 gemeenschappelijke woonkamers van woongemeenschappen, waaronder die van een fractielid (!). Onze opmerking mocht niet baten: de motie werd verworpen met de tegenstemmen van PvdA en VVD.
motie nr. 133 (GroenLinks)
De motie werd uiteindelijk door veel fracties ondertekend en met algemene stemmen aangenomen. Het gaat om 10.000 euro voor een vrouwenconferentie waarin “de mogelijkheid besproken wordt om een vrouwen agenda te formuleren” om allerlei urgente vrouwenvraagstukken te verbeteren.
motie nr. 141 (GroenLinks)
Dit was een leuke motie met als eerste besluit: “De stadsdeelraad besluit te starten met de aanplant van de 2000 extra bomen in het stadsdeel gedurende het jaar 2012.” De motie is met algemene stemmen aangenomen. Ooit is er een besluit door het DB niet uitgevoerd, omdat de uitvoering niet direct aan het DB was opgedragen. Ongeveer twee jaar na dato kwam de raad hier achter. Deze situatie doet zich nu weer voor. Wat gaat het DB doen? Wachten tot de deelraadsleden met een schep bij hen op de stoep staan? Het DB is volgens het tweede besluit van de motie wel gehouden om zorg te dragen voor de financiering van de boomaanplant, maar hoeft in principe van tevoren geen enkel initiatief te nemen. De motie wijst de aanplant van enkele snelgroeiende boomsoorten af, zoals de iep. Wij hebben een pleidooi gehouden om in elk geval de fladderiep niet zomaar buiten spel te zetten. Ons pleidooi vond weerklank.
motie nr. 146 (VVD)
Deze motie is met algemene stemmen aangenomen. Wijkvisies behoren vanaf nu in principe tot het verleden. Een wijkjaarprogramma moet voldoende zijn. Het verbaasde mij dat de PvdA vóór stemde, omdat die fractie in het recente verleden zo hartstochtelijk aandrong op een wijkvisie voor Venserpolder.
motie nr. 155 (VVD)
Ik geloof dat dit de laatste motie was. Het gaat om de korting op het tarief voor de afvalstoffenheffing voor eenpersoonshuishoudens, die in Zuidoost minder korting krijgen dan de 25% korting in de rest van Amsterdam. Wij hebben daarover ook wel eens stampij gemaakt. De discussie die wij n.a.v. deze motie in de fractie hadden gevoerd kwam bijna letterlijk overeen met wat het DB als bezwaar aanvoerde; kort samengevat: als je in één keer naar 25% gaat, levert dat een aanzienlijke verhoging op van het tarief voor meerpersoonshuishoudens. Het DB suggereerde een gefaseerde toename van de korting over 2 à 3 jaar. Ik begreep niet waarom de VVD-fractie daar niet op in ging. De motie werd vervolgens verworpen.
Eindstemming over de begroting
Wij hebben, voor het eerst in ons bestaan, tegen de gehele begroting gestemd. De belangrijkste redenen: wij hebben geen vertrouwen meer in dit DB (te weinig voortgang op dossiers en, mede daardoor, te veel gehakketak met de coalitiefracties). Inhoudelijk hebben we ook bezwaren tegen de begroting. Zo wordt er te weinig rekening gehouden met financiële tegenvallers bij de invoering van het betaald parkeren. We hebben dit een paar keer aan de orde gesteld bij de besluitvorming over het betaald parkeren, maar portefeuillehouder Vyent hoorde telkens niets nieuws, beweerde hij, en vond daarom dat hij telkens niet hoefde te reageren, zei hij. En zo reageren wij weer door de gehele begroting af te keuren. Overigens, of dat heel veel indruk maakt, betwijfel ik. De coalitie, inclusief het DB, is daarvoor te zeer met zichzelf ingenomen. En wij? Natuurlijk zijn wij heel erg met onszelf ingenomen, want anders wordt oppositie voeren wel een heel sneue bezigheid. |
|
|
|
278 begrotingsvergadering stadsdeel
politiek ZO
|
01 December 2011 | 02:38:04
|
De bezopen motie van de VVD, waarnaar ik in de vorige blog verwees, is weggestemd. Zelfs de PvdA-fractie was bij zijn positieven en stemde tegen (m.u.v. de fractievoorzitter, de heer Parsan, die nog maar eens terug moet naar de schoolbankjes om wat meer over democratie te leren –zie ook hierna).
twee kandidaten voor voorzitterschap
Het interessantste onderdeel van de vergadering had niet met de begroting te maken, maar met de verkiezing van een voorzitter voor de commissie Middelen en Veiligheid. Er waren twee kandidaten, een vanuit de oppositie en een vanuit de coalitie. Het is in de politiek gebruikelijk om dit soort posities min of meer gelijkelijk te verdelen over coalitie- en oppositiepartijen. Op het moment van de stemming waren alle voorzittersposities bekleed door vertegenwoordigers uit coalitiepartijen (2x PvdA, 1x VVD). Het was lange tijd onduidelijk of er vanuit de oppositie überhaupt een kandidaat zou komen en daarom was er, zo was het coalitie-argument, opnieuw een kandidaat uit de coalitie aangemeld, namelijk uit de fractie van GroenLinks, de heer Lindenaar. Nu Noush Saranjam (Nieuwe Stijl Socialisten) ook kandidaat was, zou het hoffelijk zijn geweest dat de fractie van GroenLinks zijn kandidaat had teruggetrokken. Die suggestie heb ik ook gedaan, met een verwijzing naar ongeschreven regels en democratische omgangsvormen. De heer Parsan, fractievoorzitter PvdA, vond echter dat ik het begrip democratie te vaak en te zwaar bij allerlei onderwerpen naar voren bracht. Hij stelde dat zijn fractie ging voor de ontwikkeling van talent zonder daarbij de naam van een persoon te noemen (de heer Lindenaar zit anderhalf jaar in de raad; mevr. Saranjam vijfeneenhalf jaar). Toen was meteen duidelijk dat de PvdA op de laatste voorzitterszetel ook iemand uit de coalitie wilde zien. Mijn voortdurende opmerkingen over democratie zijn dus nog steeds niet overbodig. Naar verluidt had mevr. Saranjam eerder het advies gekregen zich terug te trekken, omdat ze toch geen schijn van kans maakte!
de stemming
De uitslag van de schriftelijke stemming was verrassend: 12 stemmen voor mevr. Saranjam, 11 voor de heer Lindenaar. De ogen van de heer Parsan schoten vuur, uit zijn oren kwam stoom. Waren nu maar alle fractieleden van de PvdA aanwezig geweest (slechts 8 aanwezig), dan was de positie van de heer Lindenaar veilig gesteld. Uit de uitslag kan gereconstrueerd worden dat waarschijnlijk alle leden van de VVD fractie voor mevr. Saranjam hebben gestemd en dat ook één PvdA-fractielid dit heeft gedaan. Op facebook van de uit het veld geslagen heer Lindenaar was te lezen dat die ‘deserteur’ zal worden uitgerookt. Jude Kehla (PvdA, maar afwezig), die zichzelf zo graag als een onafhankelijke denker presenteert en zich in zijn vrije tijd vermaakt met het uit het blote hoofd reciteren van de sonnetten van Shakespeare, kon zich geheel vinden in het beeld van de dolkstoot in de rug van de heer Lindenaar, zo was zijn vrijwel onmiddellijke reactie op facebook. Het is een drama waarbij dat van Hamlet geheel in het niet valt. Ach, ach, een misgebroed binnen de PvdA en een coalitiepartner (VVD) die het vonnis voltrekt. Groter ramp kan Zuidoost niet treffen.
begrotingsbehandeling
deze blog wordt later aangevuld |
|
|
|
277 democratie kost geld
politiek ZO
|
29 November 2011 | 11:36:15
|
De vorige blog eindigde met betaald parkeren. Deze begint ermee. Vandaag heeft onze fractie schriftelijke vragen ingediend (zie hieronder).
Amsterdam, 28 november 2011
Schriftelijke vragen aan het DB inzake enkele aspecten m.b.t. de invoering van betaald parkeren in Zuidoost
Op 25 oktober 2011 vond in de Raad besluitvorming plaats over de invoering van betaald parkeren. In motie nr. 101 droeg de fractie van D66-OZO het Dagelijks Bestuur op informatie te verstrekken die eerder niet door de portefeuillehouder ‘Verkeer en vervoer’ was gegeven, ondanks verzoek hiertoe van de kant van de fractie. De motie werd verworpen met de tegenstemmen van de coalitiefracties. De fractie ziet zich nu genoodzaakt de vragen m.b.t. de gewenste informatie schriftelijk te stellen. De beantwoording ontvangt de fractie graag schriftelijk, zoals gebruikelijk. De fractie is van oordeel dat de coalitiefracties door hun stemgedrag te kennen hebben gegeven geen belangstelling te hebben voor deze informatie en ze hoeven derhalve van de beantwoording niet op de hoogte te worden gesteld.
VRAAG 1
De portefeuillehouder heeft aangegeven dat er in de blauwe zones gericht is gehandhaafd. Dat wil zeggen dat er met name op de piekmomenten is gehandhaafd. Wanneer en met welke frequentie is er in welke blauwe zone gehandhaafd en betrof de handhaving de hele blauwe zone of alleen de gebieden daarin met grotere parkeerdruk (bijvoorbeeld: Vogeltjeswei alleen de straten het dichtst bij het Anton de Komplein of alle straten)?
VRAAG 2
a) Hoe hangt, in het gehanteerde model, het aantal uren dat gehandhaafd wordt kwantitatief samen met het aantal beschikkingen/naheffingen per handhavingsuur (in kwalitatieve zin neemt het aantal beschikkingen per handhavingsuur af bij toename van het aantal handhavingsuren)?
b) Op welke bestaande gegevens is die kwantitatieve relatie gebaseerd?
VRAAG 3
Ten opzichte van de huidige handhavingsomvang neemt in de nieuwe situatie de handhaving met een factor 5½ toe. Wordt hiermee volgens het model een maximale netto opbrengst bereikt?
VRAAG 4
Is er na invoering van betaald parkeren sprake van een gewenningsverschijnsel in die zin dat het aantal overtredingen afneemt na verloop van tijd, en, zo ja, is er in het rekenkundige model met een tijdsspanne van 30 jaar hiermee rekening gehouden?
Namens de fractie van D66-OZO, Vriendelijke groet, Wim Mos
Bij de begrotingsbehandeling vandaag zal de VVD een motie indienen met de volgende besluiten:
Draagt het DB op;
- Bij te houden hoeveel tijd besteed wordt aan het beantwoorden van een vraag, met de daarmee gepaard gaande arbeidskosten, en dit met de antwoorden aan de griffie te doen toekomen.
Besluit;
- Om de griffie te verzoeken om het aantal gestelde schriftelijke vragen per fractie bij te houden en de daaraan besteedde arbeidsuren en -kosten.
- De raad regelmatig hierover een overzicht toe te sturen.
Democratie kost geld. Als de VVD-motie wordt aangenomen, beschouw ik dat als een aansporing tot het stellen van meer schriftelijke vragen en kost de democratie nog meer geld. |
|
|
|
276 Zuidoost het aller-Stapelst
politiek ZO
|
26 November 2011 | 01:54:50
|
De wetenschap is niet meer wat hij eigenlijk nooit geweest is: veilig voor fraudeurs. In Nederland drie aan de schandpaal. Diederik Stapel is de top dog. Eerst koos hij de geschiktste wetenschap voor gemakkelijke fraude, sociale psychologie, en vervolgens bedacht hij grappige onderzoeksvragen, zoals waarom vleeshufters ook van groene blaadjes houden. Zijn methode was die van het enquêteren en het resultaat stemde prettig overeen met de verwachte uitkomst. Dat laatste kwam voor hem niet als een verrassing, omdat hij de enquêteformulieren zelf invulde, dit, opdat zijn promovendi al hun tijd aan de uitwerking konden besteden. Sommigen van hen, zo wordt in de media gesuggereerd, hadden kennelijk wel geklaagd dat ze niet zelf hun gegevens mochten verzamelen, maar ja, het is een mooi baantje, je krijgt aan het eind ook nog een leuke titel en wie weet, mag je later zelf vleeshufteronderzoek doen en kom je dan tot nog saillantere conclusies. Na het promoveren de zondvloed. Het lijken mij trouwens een beetje domme promovendi, want slimmeriken hadden de resultaten natuurlijk verdacht gevonden en achter de rug van de prof. stiekem nog even zelf een enquêtetje gehouden. Prof. Stapel is echter slim geweest en heeft bij zijn keuze van promovendi de lat speciaal heel laag gelegd.
Zelf ben ik één keer in de verleiding geweest om te frauderen. Ik had een artikel geschreven dat de redactie van een goed tijdschrift wilde publiceren (in de wetenschap gaat het er niet zozeer om dàt je publiceert, maar dat je in een tijdschrift van zo hoog mogelijke ‘ranking’ publiceert), mits ik nog wat statistische gegevens zou toevoegen. Die waren niet essentieel voor de conclusies, maar ik had ze niet in voldoende mate voorhanden. Extra onderzoek zou maanden werk zijn (tijdrovend elektronenmicroscopisch onderzoek), zonder de zekerheid van voldoende resultaten. De verleiding was groot om een paar gemiddelden, standaardafwijkingen en correlatiecoëfficienten te verzinnen. Ik deed het niet. Maar ik kan ook niet zeggen dat het een ‘boost’ voor m’n geweten is geweest, want ik kende (of meende te kennen) de uitkomst al van tevoren en zou de werkelijkheid, en daarmee ook m’n geweten, dus geen geweld hebben aangedaan.
Sociaal psychologisch onderzoek en enquêteren gaan in principe niet samen. Zoveel is wel duidelijk geworden uit de golf van kritiek die is losgebarsten en uit de voorbeelden van bezopen conclusies die uit enquêtes zijn getrokken. De schriftelijke vragenlijst zou, volgens een universitair hoofddocent onderzoeksmethodologie, moeten worden vervangen door observatie (jaah, let op, hij eet wéér vlees, en kijk nou eens hoe hij zich gedraagt!).
Stapel was natuurlijk Stapelgek door zijn onderzoek zo in te richten dat hij eerst voor zichzelf het resultaat benoemde, vervolgens de bijbehorende enquêtevragen formuleerde en meteen maar zelf beantwoordde, en tenslotte naar buiten trad met het resultaat dat hij vooraf gewenst had. Maar er is een overtreffende trap. Zuidoost is het aller-Stapelst. Zuidoost trad al naar buiten met het resultaat zonder ook maar de schijn van enige vorm van onderzoek op te willen houden. Waarover heb ik het? Ik refereer aan de periode waarin werd besloten over de Vernieuwing Bijlmermeer en de verlaging van de dreven. Met name in het G-gebied (Geerdinkhof-Groenhoven-Grunder) vormden de dreven een sociale barrière voor de bevolking aan de binnenkant (zuidwestzijde) van de Bijlmer- en ’s-Gravendijkdreef, aldus het Dagelijks Bestuur van ons stadsdeel. Het Dagelijks Bestuur (DB) had echter geen argumenten en raakte een beetje in paniek toen insprekers uit Geerdinkhof die sociale barrière als volgt bagatelliseerden: als de notenbomen in Geerdinkhof vrucht dragen, komen alle mensen van de andere kant van de dreef bij ons de noten plukken. Hoe loste het DB dit probleem op? Het DB ronselde (via een bevriende, gesubsidieerde organisatie) insprekers van de ‘andere kant van de dreef’. Die insprekers kregen vervolgens een training om in te spreken, werden in twee bussen aangevoerd naar het stadsdeelkantoor en, inmiddels voorzien van een voedselpakket en 25 gulden voor de te leveren dienst, staken elk het hun geleerde, stereotype verhaal af dat ze die dreven als een sociale barrière ervoeren. Hoewel het er erg op leek dat de insprekers zelf niet helemaal begrepen wat er met ‘sociale barrière’ precies bedoeld werd, waren de coalitiepartijen, PvdA voorop, maar ook de VVD, in hun nopjes. Ze waren het pendant van de domme promovendi van Stapel.
Ja, zult u zeggen, dat was in een vorige bestuursperiode van Zuidoost. Dit soort dingen hebben we nu echt wel achter de rug. Dacht u heus? De laatste enquête van het stadsdeel, met een schriftelijke vragenlijst, vond plaats in april van dit jaar en betrof de invoering van betaald parkeren in 4 woonbuurten. Ongeveer 20% van de huishoudens in de betrokken gebieden leverde de ingevulde vragenlijst in. Een grote meerderheid, 76%, sprak zich uit tegen de maatregel. Wat beweerde de portefeuillehouder ‘Verkeer en vervoer’, de heer Vyent, onze eigen Stapel in het DB? Tachtig procent van de huishoudens heeft niet op de enquête gereageerd, omdat ze het met de maatregel van betaald parkeren eens zijn. Aan zo’n conclusie kan de echte Stapel nog een puntje zuigen. En de coalitiefracties glunderden!
Heren, komt u even betaald parkeren! |
|
|
|
|
|
