wimmos.punt.nl
Laatste artikelen

Het is hèt politieke item van de laatste paar dagen:  het VVD-standpunt om niet langer asielopvang binnen Europa toe te staan voor niet-Europeanen.   Het blijkt opgewarmde prak van Bolkestein uit 1994, waarvan coalitiepartner PvdA weinig gecharmeerd is (Samsom: volstrekt onaanvaardbaar).  Waarom is dit asielplan pal na de verkiezingen naar buiten gebracht, i.p.v. vóór de verkiezingen, is wat iedereen zich afvraagt.  De VVD claimt dat er een (stilzwijgende) afspraak tussen de coalitiepartners was gemaakt om elkaar tijdens de campagne niet te vuur en te zwaard te bestrijden en de openbaarmaking daarom nog een weekje moest wachten.  Logischer lijkt echter de uitleg dat de VVD het niet meer ziet zitten met een zo sterk verzwakte partner (twee kamerleden vertrokken, slechte verkiezingsuitslag) en nu met behulp van dit plan manoeuvreert naar een situatie waarin de PvdA met tegenzin de coalitie moet opblazen.  De breker zal vervolgens betalen, terwijl de VVD zijn hegemonie op rechts heeft versterkt en daarom met redelijk vertrouwen de nieuwe verkiezingen tegemoet kan treden.  Klein probleempje:  een van de aangevoerde redenen voor dit restrictieve asielbeleid  zou zijn het opheffen van de ongelijkheid tussen asielzoekers met geld en die zonder geld.  De eerste groep kan de reis naar Europa betalen, de laatste, veel grotere groep niet, en dat is onrechtvaardig.  Met andere woorden:  geld mag niet gelukkig maken.  Dit is weliswaar een verfrissend geluid vanuit de VVD, maar voor de achterban nogal verwarrend.

En nu Zuidoost.  In het Dagelijks Bestuur van de bestuurscommissie is een lid van de VVD opgenomen.  Hoewel de VVD in het algemeen, en zo ook nu, de beste dagelijks bestuurders voor het stadsdeel levert, wringt het toch heel sterk, indien de huidige VVD-bestuurder geen afstand zou nemen van dit politiek-opportunistisch gemotiveerde asielplan.  Kom op Emile, spreek je uit tegen deze landelijke VVD-kletspraat.  Duwtje in de rug nodig van de bestuurscommissie?

PS           Beleid om niet-Europese vluchtelingen uit te sluiten van asiel in Europa kan een goed sluitstuk zijn van een proces waarin brede, internationale overeenstemming tot stand is gekomen over opvang in de eigen regio (wat dat ook precies moge zijn) en daarmee samenhangende vraagstukken op het gebied van financiën, veiligheid, etc.  Zonder zo’n overeenstemming is uitsluiting van asiel gedoemd te mislukken en terecht.

Reacties

Zuidoost doet lekker mee,

maar na de verkiezingen gaat er een andere wind waaien, de OZO-wind.

Reacties

De bestuursperiode loopt ten einde op 19 maart a.s.  De huidige vorm van het stadsdeelbestuur verdwijnt.  De stadsdeelraad (29 leden) wordt vervangen door een bestuurscommissie (13 leden).  Taak en bevoegdheden veranderen ook.  De bestuurscommissie zal nog nauwelijks zelf beleid kunnen bepalen (die taak gaat naar de gemeenteraad) en zich vooral moeten gaan bezighouden met uitvoering van wat in de centrale stad is bedacht.  Er is veel te zeggen over de voor- en nadelen van deze veranderingen, maar laat ik dat nu niet doen; we moeten gewoon afwachten hoe de nieuwe bestuursconstructie gaat uitpakken, hoe de verhouding tussen gemeenteraad en bestuurscommissie zich zal ontwikkelen en hoe de nieuwgekozen leden van de commissie zo goed mogelijk hun werk gaan doen.  Ook voor de burgers van de stadsdelen verandert de situatie.  Een voorbeeldje.  Tot nu toe stelde het stadsdeel de bestemmingsplannen op en ook vast.  De bewoners hoefden in principe alleen in te spreken bij het stadsdeel.  In de nieuwe bestuurlijke situatie kan het stadsdeel nog slechts de bestemmingsplannen opstellen, maar vindt de vaststelling plaats door de gemeenteraad.  Dat betekent dat een ontevreden bewoner zowel bij de bestuurscommissie van het stadsdeel , als bij de gemeenteraad moet inspreken als hij zijn visie wil duidelijk maken.

In de aanloop naar de verkiezingen wordt er weer veel geroepen waarover je op z’n minst je wenkbrauwen zou kunnen fronsen.  In zijn frequent uitgezonden radioboodschap zegt Diederik Samsom dat het nu belangrijker is dan ooit om te gaan stemmen.  Dat betekent dat het er voorheen eigenlijk niet zoveel toe deed of je nu wel of niet ging stemmen.  De boodschap is mogelijk ingegeven door de minder gunstige peilingen voor de PvdA  (het algemene idee is dat de PvdA slecht scoort bij een lage opkomst, dus moet die omhoog, terwijl de prognose is dat er weer minder mensen gaan stemmen dan de laatste keer).  Er is, los van de partijbelangen van de PvdA, ook een inhoudelijke reden waarom meer mensen belang zouden moeten hechten aan de gemeenteraadsverkiezing, namelijk de grote overheveling van taken op het gebied van de jeugd- en ouderenzorg en participatie van het rijk/provincie naar de gemeenten.  Daarbij moet iedereen zich er rekenschap van geven dat de overheveling van de zorgtaken het beleid van de huidige VVD-PvdA-regering is, terwijl de gemeenten voor de uitvoering van deze taken veel minder geld van de rijksoverheid krijgen dan nu daaraan wordt uitgegeven.  Als ik het allemaal goed heb begrepen, is het de bedoeling dat ouderen langer zelfstandig blijven wonen, zodat er bezuinigd kan worden op verzorgingstehuizen.  Meer zelfstandig wonende ouderen betekent dat er meer thuiszorg nodig is, maar tegelijkertijd wordt hier ook op bezuinigd.  Logisch dat er uit het verzorgingsveld alarmerende geluiden komen.

Het CDA ziet een andere redenering om meer stemmen te krijgen bij de gemeenteraadsverkiezingen:  lokale partijen hebben geen direct lijntje met fracties in de 2e-Kamer.  Dus, volgens het CDA, is hun effectiviteit minder als ze een lokaal probleem landelijk over het voetlicht willen krijgen.  Tegenwerping:  elke fractie in de 2e-Kamer heeft toch aandacht en staat toch open voor alle problemen, ongeacht door wie die worden gemeld?  Kortom, een doorzichtige poging van het CDA om wat stemmen weg te snoepen bij de grootste partij bij de gemeenteraadsverkiezingen, namelijk alle lokale partijen bij elkaar.

Dichter bij huis: Zuidoost.  De lijsttrekker van de VVD claimt allerlei zaken die de VVD voor elkaar heeft gekregen.  Zeker, de VVD heeft in de deelraad meerderheden gevonden voor bepaalde beleidswensen die bij sommige andere fracties minder urgent waren (bijv. het beleid inzake seksuele diversiteit).  Het gaat echter te ver om ontwikkelingen die in de deelraad algemeen gewenst worden geacht, geheel toe te schrijven aan de VVD louter en alleen om het feit dat een Dagelijks Bestuurder van VVD-huize het gewenste beleid succesvol uitvoert.

Jan Paternotte, gemeente-ster van D66, wil honderden miljoenen in een potje stoppen voor toekomstig beleid.  Daartoe moeten er nog meer ambtenaren worden ontslagen.  Zo langzamerhand dreigt de inkrimping van het ambtelijk apparaat funeste gevolgen te krijgen.  In Zuidoost werd recent de ‘rekenfout’ van 3,3 miljoen in de meerjarenbegroting bekend gemaakt.  Deze fout had te maken met bezuiniging op het ambtelijk apparaat.  Het is verbazingwekkend dat in de deelraad voor deze miskleun weinig aandacht was (onze mild-geformuleerde motie waarin de onvoldoende aansturing/controle van de betreffende financiële ambtenaren door het Dagelijks Bestuur en door de leidinggevende financiële ambtenaren werd betreurd, kreeg nauwelijks steun).  Voor de extra gemeentelijk taken voor zorg en participatie zou Paternottes potje uitkomst kunnen bieden, bijvoorbeeld voor de aanstelling van ambtenaren die zorgen voor het beleid en de uitvoering op het gebied van die nieuwe taken.  Misschien zijn dat wel dezelfde ambtenaren die eerder waren ontslagen om het potje te kunnen vullen.

OZO, lokaal en scherp.  Hoeft zich niet landelijk te profileren.  Hoeft geen regeringsbeleid te verdedigen als het gaat om een verkiezing voor de bestuurscommissie van Zuidoost.  Hoeft niet met opzienbarende nieuwigheidjes de aandacht te trekken.  Zal niet op de eigen borst kloppen als de werkloosheid in Zuidoost sterker daalt dan elders, en als de werkloosheid sterker stijgt, de landelijke overheid daarvan de schuld geven (werkgelegenhieid: typisch zo’n onderwerp waar lokaal veel over wordt gesproken, maar waar lokaal beleid niet zo heel veel kan betekenen).  OZO, verkoopt geen knollen, maar citroenen.

Reacties (1)

In m’n leven heb ik twee ontdekkingen gedaan waarover ik me nog steeds verbaas.  Die verbazing geldt niet de ontdekkingen zelf, maar het feit dat ik ze zo laat deed.  De eerste was in het begin van mijn biologiestudie:  spier is vlees, vlees is spier.  Nooit bij stilgestaan.  Misschien geen ontdekking, maar meer een plostklapse bewustwording.  En dat na 6 jaar middelbare school plus een studieperiode aan de TH-Delft en een nog veel langere periode van eerst gehaktballen en later sappige biefstukken.

M’n tweede ontdekking/bewustwording betrof het tijdens mijn raadsperiode in Zuidoost verworven inzicht dat stichtingen heel vaak niet alleen zijn opgericht voor hun nobele doel, maar ook en minstens zo belangrijk als inkomstenbron voor de oprichter(s).  Soms is dat laatste zelfs de primaire doelstelling, al is die natuurlijk niet op schrift gesteld.  De stichting als werkgelegenheidsproject voor jezelf.  Wanneer de stichting zijn geld krijgt van de overheid, bijvoorbeeld in de vorm van subsidie, moet de overheid dus altijd goed kijken of het nobele doel wel voldoende gerealiseerd is en dat niet het inkomen van de werknemer(s) van de stichting het enige succes is.

Het subsidieproces (het verstrekken en achteraf beoordelen van subsidies)  is in Zuidoost in de loop der jaren steeds verder verbeterd.  In den beginne werd er nauwelijks geld gereserveerd voor evaluatie van uitgevoerde activiteiten en behaalde resultaten.  Subsidie werd vaak verstrekt op basis van het oordeel van slechts één ambtenaar en de subsidieontvanger onderhield vaak een ‘prettig’ contact met ‘zijn’ ambtenaar.    Multatuli zei het al:
Subsidie is een schone zaak
en geeft de stichting veel vermaak.

Later werden die één-op-één contacten tussen subsidiegever en -ontvanger door de stadsdeelorganisatie en het stadsdeelbestuur minder gewaardeerd.  Er bleef echter twijfel over de keuze van sommige doelen waarvoor het stadsdeel subsidiegeld beschikbaar stelde, vooral wanneer men geen algemeen belang kon ontwaren.  Volgens Willy Alfredo, in een show van alweer enige tijd geleden:
Jaaah, roept u maar!!   ….. subsidie ! ….
Subsidie is een geldstroom
en wie een aanvraag doet
voor multi of voor culti
zit in Zuidoost wel goed.

Bij subsidieverlening vindt nu een strengere beoordeling plaats en wordt er achteraf ook beter gekeken naar resultaten.  Het stadsdeel heeft zijn subsidieverordening aangescherpt (in 2006 en 2008), inclusief regels voor accountantscontrole, tijdige rapportage inzake activiteiten en jaarverslag, en terugvordering van subsidiegeld (d.w.z. het lager vaststellen van de verleende subsidie).  In de huidige bestuursperiode (2012) is er een voor alle stadsdelen geldende gemeentelijke subsidieverordening vastgesteld.  Deze verandering gaat samen met de oprichting van een gemeentelijk subsidiebureau, een afdeling die voor alle stadsdelen de meeste taken binnen het subsidieproces zal uitvoeren.  Natuurlijk zal na de verkiezingen van maart de nieuwe bestuurscommissie van Zuidoost een zwaarwegend (doorslaggevend?) advies geven t.a.v. subsidieverlening in ons stadsdeel;  hoe en wanneer de uitvoering van de nieuwe, algemene subsidieprocedure zijn beslag zal krijgen, is mij niet bekend.

Hoezeer de subsidieverlening in ons stadsdeel ook is verbeterd, het doet niets af aan mijn tweede ontdekking.






Reacties

Plagiaat laat zich definiëren als het je toe-eigenen van het geestelijke werk van een ander en dit naar buiten presenteren alsof het van jezelf is.  Plagiaat is in.  Het kent vele vormen.  In Zuidoost werden we geconfronteerd met politiek plagiaat.  Dat ging bijvoorbeeld zo.  Een motie vanuit de oppositie werd verworpen.  Een tijdje later werd een motie van dezelfde strekking ingediend door een grote coalitiepartij (en natuurlijk aangenomen).

De nieuwste loot aan de plagiaatboom is zelfplagiaat.  Hierbij presenteert iemand zijn eigen bedenksels alsof die van hemzelf zijn.  Wetenschappers zijn daar vrij goed in en vinden het nuttig, want het is een manier om je aantal publicaties te vergroten, wat weer je aanzien en marktwaarde vergroot.  Politiek zelfplagiaat komt nauwelijks voor, immers geen politicus wil zich het verwijt laten aanleunen dat hij met zijn oude koeien blijft lopen zeulen.  In plaats daarvan is het ‘voortschrijdend inzicht’ bedacht:  de oude koe wordt opgeschilderd tot een dartel veulen.  In Zuidoost is de methode ‘voortschrijdend inzicht’ vaak gebruikt door politici die de kluts kwijt waren.  Voortschrijdend inzicht als reddingsboei.

Is een plagiator een verdorven type?  Nee, want een echte onverlaat pleegt meer dan plagiaat.

Dit stukje is een voorbeeld van plagiaat, namelijk een poging de stijl te kopiëren van columnist Arnon Grunberg door, net als hij, een twijfelachtige redenering te laten uitmonden in een kort-door-de-bocht-conclusie, en dat alles binnen 200 woorden.

Reacties

Het jaar loopt op z’n laatste benen.  Zo ook de politiek in Zuidoost.  De behandeling van de begroting 2014 en van de tweede bijstelling van de begroting 2013 (geheten 2e bestuursrapportage, voorheen najaarsnota) waren matte vertoningen.  D66, inmiddels afgesplitst van OZO, diende 66 niet-gewaardeerde moties in.  Vervolgens accepteerde iedereen gelaten het voorstel om maar helemaal niet meer over moties te discussiëren.  Willy Alfredo - wie herinnert zich hem niet van doordachte constateringen, zoals ‘het is bij ons in januari meestal kouder dan in de Kalahari’, maar die de laatste tijd weinig meer van zich liet horen-   verzuchtte dat de politiek in Zuidoost qua gedrevenheid dieper was gezakt dan de bodem van de Marianentrog  (Bert Visscher: dieper, dat kan toch helemaal niet!;  Jan Mulder:  dat is een hyperbool, Bert, zoiets als ‘we moeten de bondscoach ophangen’).  Moties waren van een niet eerder vertoonde nietszeggendheid, vond Willy (VVD: we moeten niet over ons graf heen regeren:  de doodsreutel van een vermolmde coalitie als voorbode van nieuwe verkiezingen; maar voor OZO en andere oppositiepartijen vormen die verkiezingen juist een hoopvolle mogelijkheid om zich te ontdoen van een betweterige coalitie met een onverholen focus op het eigen gelijk en soms ook op de eigen achterban!).  Bijgevolg kreeg het Dagelijks Bestuur (DB) eigenlijk alle vrijheid om te doen en te laten wat het wilde.  Wel werd het DB voortdurend om ‘stand van zaken notities’ gevraagd, maar bleek het verschijnen van de notitie meestal het uiteindelijke doel.  DB-leden die niet voldeden, werden vanuit de coalitie gesteund met het standpunt dat je niet moest kijken naar hun functioneren, maar naar wat er bereikt was en dat werd, gemeten naar de afspraken in het bestuursakkoord van de coalitiepartijen, uiteraard als voldoende beoordeeld.  Dat is een foute denkwijze, immers met een kundiger bestuurder was er wellicht meer bereikt.  De enige bestuurder die het in deze bestuursperiode echt heeft moeten ontgelden (zelfs met ontslag) was Marcel la Rose.  Hij was zeer eigenzinnig, waardoor hij de deelraad meermaals flink ontstemde, maar dat zijn eigen PvdA-fractie hem liet vallen (met instemming van de oppositie) had de diepere reden, volgens wandelgangcommentaren, dat hij door de centrale stad-PvdA  geparachuteerd was als tegenkracht tegen de lokale PvdA-bonzen, die daarover niet blij waren.  Willy Alfredo heeft het allemaal hoofdschuddend aangezien, vertelde hij.  La Rose had op tijd moeten inbinden en de deelraad had niet zo rancuneus moeten zijn.  Willy vindt het moeilijk een nieuwjaarswens voor Zuidoost uit te spreken.  Zijn grootste wens voor Zuidoost is, dat na de verkiezingen de coalitie geloosd is.  Zo kennen we Willy, het rijmt. Zuidoost raakt, net als de andere stadsdelen, zijn deelraad kwijt.  Daarvoor in de plaats komt een zogenaamde bestuurscommissie, waarvoor in maart verkiezingen worden gehouden gelijktijdig met de gemeenteraadsverkiezing.  Die commissie heeft slechts dertien leden, een aanzienlijke reductie vergeleken met de huidige 29 leden.  Het betreft een bezuinigingsmaatregel van het rijk op instigatie van PvdA-minister Plasterk.  Willy: ik zie het somber in; goedkoop is duurkoop; minder mensen moeten het werk doen en de beslissingen nemen, dus een grotere verantwoordelijkheid en zwaardere taak voor hen.

Ook OZO heeft zich gerealiseerd dat de dertien leden van de nieuwe bestuurscommissie zich voor een moeilijke opgave geplaatst zullen zien.  Weliswaar verschuiven er veel bevoegdheden naar de centrale stad, maar dat zal niet van de ene op de andere dag na de verkiezingen zijn beslag krijgen.  Dat wordt dus hard aanpoten voor de dertien uitverkorenen.  Bij de vaststelling van de lijst voor de verkiezingen in maart heeft  OZO  daarom ervaring en werklust van de kandidaten als uitgangspunt genomen.  Als lijsttrekker is gekozen Tineke de Boer.  Zij kwam bij de verkiezingen van vier jaar geleden voor het eerst voor OZO in de deelraad en heeft met name op het gebied van de portefeuilles onderwijs en welzijn van zich doen spreken.  Ook de andere nieuwe leden van de huidige fractie staan hoog op de kandidatenlijst.  De oudgedienden Mart van de Wiel en ik zelf (resp. 20 jaar en 14 jaar deelraadslid) hebben ruimte gemaakt voor vernieuwing in de fractie en nemen lagere posities in op de lijst.  Zij blijven in de komende bestuursperiode echter wel betrokken bij de fractie, bijvoorbeeld als duo-lid (d.w.z. wel spreekrecht, maar geen stemrecht).

Na Tineke de Boer is de lijstvolgorde: Wouter Methorst (maatschappelijke ontwikkeling, ondernemersklimaat), Okuns Obahiagbon (in Nederland de enige politiek vertegenwoordiger van Nigeriaanse komaf), Joyce Wildschut (fractie-assistente; in 2010 op de lijst van Bijlmer Style), Rick Eggink (ruimtelijke ordening, financiën), Wim Mos, Edna Ligtvoet (huidig partijvoorzitter) en Mart van de Wiel.  Deze lijst biedt een afgewogen mix van kennis, kunde en ervaring, nodig in de nieuwe situatie met slechts 13 bestuurders.  OZO hoopt met deze lijst de tweede fractie in Zuidoost te blijven.

Kandidatenlijst

1 Tineke de Boer
2 Wouter Methorst
3 Okuns Obahiagbon
4 Joyce Wildschut
5 Rick Eggink
6 Wim Mos
7 Edna Ligtvoet
8 Mart van de Wiel

P.S. WillY laat weten dat hij erg content is met deze lijst.









Reacties (4)

Dit is alweer de derde blog over de fout in de meerjarenbegroting 2011-2014.  De fout hangt samen, aldus de onderzoekende organisatie ACAM (het accountancybureau van Amsterdam) met de begrotingspost ‘Algemene Reserve’.

Landelijk zijn voorschriften vastgelegd m.b.t. de verslaggeving en begrippen zoals die in begrotingen worden gehanteerd.  Per 1 januari 2004 is het Besluit Begroting en Verantwoording provincies en gemeenten (BBV) van kracht geworden.  In het BBV wordt onderscheid gemaakt tussen reserves en voorzieningen.  In tegenstelling tot voorzieningen, die worden ingesteld om toekomstige, onafwendbare verplichtingen na te komen en waarover daarom in principe niet door gemeente- of deelraad vrijelijk beschikt kan worden, zijn reserves naar believen van de raad te besteden.  Er zijn verschillende soorten reserves, zoals bestemmingsreserves (ingesteld voor een bepaald doel) en de algemene reserve (zonder specifiek doel).

Gemeenten en stadsdelen streven ernaar de grootte van de algemene reserve een vast percentage van de totale omvang van de begroting te laten zijn, zeg 1 à 2 procent.  Met die reserve kunnen financiële tegenvallers worden opgevangen, zoals een niet verwacht tekort op de jaarrekening of een onvoorziene gebeurtenis die financiële gevolgen heeft.  Het omgekeerde (een financiële meevaller) kan zich ook voordoen.  Zo had Zuidoost over het jaar 2010 een rekeningresultaat van 4 miljoen positief.  Dit bedrag werd toegevoegd aan de algemene reserve.  Zo’n grote algemene reserve is niet nodig en een dag later werd 2 miljoen onttrokken voor nieuwe bestemmingsreserves, waarvan 1,5 miljoen voor de bestemmingsreserve ‘Frictiekosten Convergentie’.

In de meerjarenbegroting, vastgesteld met de begroting 2011, werd volgens ACAM voor het jaar 2013 1,3 miljoen en voor het jaar 2014 2 miljoen uit de algemene reserve gehaald (volgens de notitie van het DB t.b.v. voorgenomen prioriteiten).  Gelet op het hierboven omschreven doel van de Algemene reserve is dat hoogst merkwaardig; ook 1,3 miljoen is een te grote aanslag op de Algemene reserve.

OZO heeft 12 schriftelijke vragen aan het DB gesteld (zie blog nr. 305). Vraag 8 luidde of ACAM achteraf ook het meerjarig kader van een begroting controleert en de fout dus zelf had kunnen en moeten vaststellen.  ACAM schrijft zelf daarover in zijn rapportje het volgende. “De taak van de accountant  ……. houdt met name de toets in van de jaarrekening en overeenstemming van reeds verrichte financiële beheershandelingen met de begroting.  De accountantstoets richt zich dus niet op de totstandkoming van de begroting zelf.   ( ………. ) Zoals hiervoor beschreven, is de fout gesignaleerd bij de daadwerkelijke boeking in 2013 van de inzet van de Algemene reserve voor dit jaar.  Doordat de fout nog in 2013 kan worden gecorrigeerd via een begrotingswijziging is het geen issue voor het oordeel over de rechtmatigheid van de jaarrekening 2013.”

Ik concludeer (als leek op dit gebied) dat ACAM stelt slechts jaarrekeningen te controleren (dat staat ook elk jaar in het accountantsverslag van ACAM dat de raad bij iedere jaarrekening ontvangt) en geen begrotingen, laat staan meerjarenbegrotingen.  Het is jammer dat ACAM geen uitspraak doet over de mogelijkheid dat uit de cijfers van de eind 2010 gepresenteerde meerjarenbegroting 2011-2014 de fout al had kunnen worden opgemerkt.  Voor 2012 is een fout gemaakt van 80.000 euro, volgens opgave van het Dagelijks Bestuur.  Dat is een fout die op de grens ligt van wat ACAM in de rekening over 2012 had moeten waarnemen en als het dat had gedaan, de fout van 1,3 miljoen van het jaar daarop had kunnen voorkomen.  (Kleine fouten vallen binnen de financiële ruis, zijn moeilijk te traceren zonder gedetailleerd onderzoek en ACAM hoeft daarom niet daarover te rapporteren)

Samenvattend, het Dagelijks Bestuur zal aan de raad verantwoording moeten afleggen, maar niet bij de begrotingsbehandeling, want daarvoor is het te kort dag en ontbreekt begrotingstechnisch ook de noodzaak.  De fout wordt in de begrotingen voor 2014 en 2015 hersteld en dat kan zonder problemen.  Immers, het stadsdeel heeft een meevaller van 3 miljoen door een onvoorziene, verhoogde uitkering uit het stadsdeelfonds.  Waar praten we nog over.  Foutje van 3 miljoen, meevallertje van 3 miljoen.  Een kind kan de politieke was doen.


Reacties

De vorige blog ging over de rekenfout van 3,3 miljoen in de meerjarenbegroting en de schriftelijke vragen die we hierover hebben gesteld.  De beantwoording is er nog niet, maar het rapport van ACAM is inmiddels verschenen.  ‘Rapport’ is een erg groot woord voor 4 kantjes met weinig tekst.  Het rapportje is echter meer dan een niemendalletje, als is het alleen maar om het feit dat de essentie van de fout is aangeduid.

Het eerste dat opvalt bij lezing van het ACAM-rapportje is dat het woord ‘rekenfout’ nergens is te vinden.  Ons Dagelijks bestuur gaf in zijn communicatie met de deelraad aan dat er sprake was van een rekenfout.  Dat blijkt dus niet zo te zijn (sic!).  Volgens ACAM ging het om een ‘ramingsfout’.  ‘Ramingsfout’ is een nogal dubbelzinnig begrip.  Het is immers niet duidelijk of bedoeld wordt dat de raming teveel afwijkt van het resultaat dan wel van het op andere gronden te verwachten resultaat, of dat er een fout is gemaakt in de procedure van de raming.

Gelukkig wordt het vergoelijkende begrip ‘ramingsfout’ al snel vervangen door het woord ‘overnamefout’.  Die overnamefout bestond eruit dat ‘de inzet van de Algemene Reserve tweemaal was meegeteld voor de financiële ruimte in de jaren 2012-2014’. De Algemene Reserve is in de orde van grootte van 2 miljoen.  Als je daar voor het jaar 2014 2 miljoen uithaalt (zo interpreteer ik het woord ‘inzet’) is dat behoorlijk veel en is het potje in feite leeg.  Als je dat tweemaal doet, moet het ergens fout gaan en heb je a.h.w. een negatieve Algemene Reserve (zeg maar schuld van 2 miljoen).  ACAM laat zich als volgt waarderend uit: “Als eerste is belangrijk op te merken dat de stadsdeelorganisatie zelf de vergissing heeft opgemerkt.”  Dat is het compliment dat je elke huisvrouw mag maken die bij de kassa in de supermarkt zelf constateert dat ze de boodschappen niet kan betalen omdat haar portemonnee leeg is.  Voor het jaar 2013 zaten er nog een paar kwartjes in de portemonnee.  Dat was toen kennelijk genoeg voor het stadsdeel om te denken dat die flessen lekkere wijn nog wel bij de kassa van de supermarkt konden worden afgerekend.

Ik moet het ACAM-rapportje nog een keer heel nauwgezet lezen om te zien of ik alles goed begrijp.  Maar één ding wordt duidelijk gesteld, namelijk dat de fout werd gemaakt toen de stadsdeelorganisatie ‘in een omvangrijk veranderingsproces verkeerde en daarnaast binnen  de personele bezetting van belangrijke posten wisselingen plaatsvonden’.  Met andere woorden:  eigenlijk kan niemand voor de fout verantwoordelijk worden gesteld.


Reacties

In de meerjarenbegroting 2011 voor Zuidoost werd ruim 3,3 miljoen euro teveel begroot.  Eind augustus stelde het Dagelijks Bestuur de deelraad hiervan op de hoogte.  Het bleef daarna in politiek Zuidoost opvallend stil.  Wat is de coalitie meegedeeld dat ze zo nadrukkelijk het stilzwijgen bewaarde?  OZO heeft even afgewacht, maar begin november, toen de stilte nog steeds voortduurde, de volgende vragen gesteld.

Het Dagelijks bestuur heeft middels zijn notitie d.d. 30 augustus 2013 de Raad op de hoogte gebracht van een rekenfout in de meerjarenbegroting 2011.  Volgens de notitie heeft de fout geleid tot een te ruime vaststelling van het budgettair kader voor de jaren 2013 (€ 1,3 milj. te ruim) en 2014 (€ 2,0 milj. te ruim). De notitie geeft ons aanleiding tot de volgende vragen.

  1. 1.                  Wat wordt hier precies verstaan onder het begrip ‘rekenfout’?   Wij gaan er van uit dat het niet gaat om, bijvoorbeeld, een schrijffout of een onjuiste interpretatie van gegevens, omdat zulke fouten los staan van rekenen als zodanig.
  2. 2.                  Gaat het om één ‘rekenfout’?
  3. 3.                  Wie (functie) heeft/hebben de fout gemaakt?
  4. 4.                  Hoe is de fout ontstaan en hoe is hij aan het licht gekomen?
  5. 5.                  Welke ambtenaren (functies) en leden van het DB waren bij de opstelling en controle van het meerjarige budgettair kader 2011-2014 betrokken?  En wat was ieders rol en verantwoordelijkheid hierin?
  6. 6.                  Is er een intern protocol voor de controle van de begroting? Zo ja, hoe luidt dat protocol kort samengevat en is het bij deze begrotingsopstelling gevolgd?
  7. 7.                  ACAM is gevraagd om onderzoek te doen naar de oorzaak van de fout.  Dat is op het eerste gezicht een opmerkelijk verzoek, aangezien het ‘slechts’ om een rekenfout gaat en de achtergrond daarvan door de stadsdeelorganisatie zelf zou moeten kunnen worden achterhaald.  Waarom heeft het DB toch dit verzoek aan ACAM gedaan?
  8. 8.                  Beoordeelt ACAM (achteraf) ook het meerjarig kader van een begroting?  Zo ja, had ACAM de fout zelf kunnen en moeten vaststellen?
  9. 9.                  De tekst van de notitie suggereert dat het bedrag waarmee het budgettair kader te ruim was vastgesteld, specifiek bestemd was voor (‘ingevuld was met’) bepaalde prioriteiten.  Die voorgenomen prioriteiten zijn nog niet tot besteding gekomen.  Om welke prioriteiten (voor de begrotingsjaren 2013 en 2014) gaat het?
  10. 10.               Betrof de te ruime vaststelling van de budgettaire kaders 2013 en 2014 zowel structurele als incidentele bedragen en hoe luiden die bedragen?
  11. 11.               Had de rekenfout in de meerjarenbegroting 2011 geen gevolg voor het budgettair kader voor het jaar 2012?
  12. 12.               Hadden deelraadsleden op basis van de begrotingstekst de fout zelf kunnen opmerken en, zo ja, op welke manier?
 

Het antwoord op bijna elke vraag is niet alleen inhoudelijk, maar ook politiek van belang.  Heeft het Dagelijks Bestuur de ambtenaren wel goed begeleid/aangestuurd en gecontroleerd? 
De rol van de deelraad komt in vraag 12 aan de orde.  Veel bedragen uit een begroting zijn voor deelraadsleden lastig of vrijwel onmogelijk te beoordelen, omdat de achtergrond ervan te ingewikkeld is.  Maar geldt dat ook voor de bedragen die samenhangen met de ‘rekenfout’?
ACAM is het accountancybureau van Amsterdam en controleert o.a. de jaarrekeningen van de stadsdelen.  ACAM onderzoekt nu de achtergrond van de begrotingsfout en beoordeelt daarmee eigenlijk de uitvoering van zijn eigen controle  van de jaarrekening 2011 van Zuidoost ( zie vragen 7 en 8).  Zullen de antwoorden van ACAM volledig onbevangen zijn?  Het rapport van ACAM verschijnt binnenkort.

Het antwoord op vraag 11 is inmiddels bekend:  voor 2012 was € 80.000,- teveel begroot.  Zo’n ‘klein’ bedrag in een begroting  is nauwelijks te traceren door een externe beoordelaar, maar een sprong van 1,3 of 2 miljoen moet eigenlijk wel worden opgemerkt.  Spannend hoe de antwoorden zullen luiden.  Wie heeft er zitten slapen?  Wie was incompetent?  Wie heeft er zich met een jantje-van-leiden van afgemaakt?  Ik weet 100% zeker dat zulke kwalificaties niet in het ACAM-rapport zullen voorkomen.





Reacties (1)

Politici, zelfs die in een deelraad, of moeten we zeggen juist die in een deelraad, verliezen zich soms in opwindende borreltafel-discussies waarbij al op voorhand de meningen der deelnemers robuust vaststaan: geen duimbreed zal het eigen superieure standpunt wijken.  Afgelopen raadsvergadering was het raak in Zuidoost.  Nadat al eerder in de centrale stad en in de media veel aandacht was gegeven aan de manier van Sinterklaasfeest vieren, wilde Jude Kehla, fractielid van de PvdA-Zuidoost, dat er in Zuidoost geen Sinterklaasoptocht met zwarte pieten zou plaatsvinden.  Daartoe diende hij een motie in dat er geen vergunning verleend zou worden voor zo’n optocht.  De achtergrond hierbij is dat een aanzienlijk aantal mensen een link legt en voelt met het slavernijverleden en met nog steeds bestaande discriminatie.  Daartegenover staat dat de meeste mensen die negatieve connotatie niet voelen, maar de hele Sinterklaasviering met alles erop en eraan een onschuldig kinderfeest vinden.  Zij halen hun schouders op over de ontstane commotie.

Onze fractie stemde verdeeld.  Zelf stemde ik voor de motie.  In het uitgebreide mediaspektakel na de raadsvergadering ging, zoals gebruikelijk in onze snelle maatschappij, alle nuance verloren.  Daarom hier wat nadere uitleg.  Ik was het volstrekt oneens met het besluit van de motie en kon me niet voorstellen dat het DB, i.c. stadsdeelvoorzitter Herrema, de motie zou willen uitvoeren.  Dus vroeg ik hem ernaar.  Herrema, snelle denker, reageerde vrijwel meteen: hij was het niet van plan.  Toen was er dus een interessante situatie ontstaan:  PvdA-raadsleden willen iets van het DB, maar PvdA-DBleden weigeren.  Zoiets is spekkie voor het oppositiebekkie.  Maar voor het zover zou zijn, moest de motie eerst worden aangenomen en het was op dat moment niet duidelijk dat dit zou gebeuren.  Daarom stemde ik voor, uit politieke overwegingen dus en niet omdat ik er inhoudelijk achter stond.

Zoals gezegd, in de media is die nuance verloren gegaan.  Ik prijs me daarom gelukkig dat DB-lid Jaensch (VVD) een uitspraak van mij tijdens de raadsvergadering in zijn twitterbericht heeft opgenomen: “Met een motie verander je geen cultuurhistorie.”  Ik heb vooral positieve reacties ontvangen, maar ook, bijvoorbeeld, de opmerking dat mensen niet van politieke spelletjes houden en dat ik dus, hoe logisch mijn opstelling ook was, beter een andere keuze had kunnen maken.  De reacties richting Kehla zijn een stuk minder mals.  Als opponent van de PvdA treuren we daarover natuurlijk niet.  Integendeel, in de fractievergadering hieven we spontaan het aloude kiele-kiele-lied aan:  Kehla, Kehla, Kehla, kiele kiele Kehla, kiele kiele hopsasa, …..

En zwarte piet?  Die is niet boos, alleen maar verdrietig.


Reacties
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl