| |
 |
226 groen, groener, groenst
politiek ZO
|
09 Februari 2010 | 15:42:56
|
Met een groen image valt er veel te halen bij de verkiezingen. De partijen in Zuidoost buitelen over elkaar heen met groene voornemens. En wat de ene partij kan, kan de andere nog beter.
De VVD biedt ‘2000 bomen erbij’. Een tijdje terug werd al eens een VVD-motie aangenomen dat er voor elke gekapte boom een moest worden teruggeplant. Toen ik veel later vroeg waar de 8000 bomen ter compensatie van de gekapte bomen van het Bijlmerpark moesten worden teruggeplant, snelde portefeuillehouder Verdonk (PvdA) te hulp: die motie gold alleen voor het gebied van de Bijlmer Vernieuwing en daar viel het Bijlmerpark niet onder. Als die opmerking van Verdonk deugt –wat ik niet geloof–, dan is dat een wat sneue motie geweest, want de grote bomenkap voor de Vernieuwing was al achter de rug en de motie gold niet met terugwerkende kracht. PvdA en CDA overtreffen nu de 1 op 1 verhouding van de VVD: voor elke gekapte boom moeten er twee terugkomen. Ik zou zeggen, aan de slag met de bijl en over 4 jaar zijn we een van de groenste plekken in Nederland (in potentie, althans, want de nieuwe bomen moeten nog wat groeien). Het nieuws over deze groene revolutie zal zich snel verspreiden. Het stadsdeelkantoor krijgt er een vleugel bij om alle nationaal en internationaal vergaarde prijzen en oorkondes van natuur- en milieuverenigingen te kunnen herbergen en Al Gore komt hoogst persoonlijk die vleugel feestelijk openen. Hij vindt dit het ei van Columbus. Steeds elke boom omhakken en er twee voor in de plaats stellen. ‘The World becomes a better place.’ Al Gore is zelfs zo enthousiast, dat hij zelf de bijl hanteert in een plantsoen met pas aangeplante bomen, om te demonstreren hoe je van één boom er niet twee maakt, maar vier of acht.
Ik denk dat het allemaal niet zo’n groene vaart zal lopen met deze partijen en zou liever mijn geld op GroenLinks zetten. Die partij is echt een stuk groener en gaat niet uit van terugplanten, maar van niet kappen. De allergroenste partij in de afgelopen bestuursperioden is echter OZO geweest. Een kleine greep uit de ingediende moties en opmerkingen in de stadsdeelraad:
Kortvoort: motie om bij de verkaveling van het bouwterrein (Kortvoort ZO-kwadrant) rekening te houden met het bestaande bomenbestand (m.n. de acacia’s en de eiken) (motie verworpen); opmerkingen m.b.t. de ondeugdelijkheid van de bomeninventarisatie door het stadsdeel (een deel van de bomenkaart was volslagen verkeerd; nieuwe kaart niet geproduceerd) en verzoek aan portefeuillehouder Verdonk om de raad op de hoogte te houden van de kap van het ‘eikenbosje’ en mogelijke maatregelen om zoveel mogelijk van die eiken te handhaven (verzoek ingewilligd, maar nooit nagekomen); de leugen van de kant van het stadsdeel, die ik hoorde vertellen aan de Commissie van Beroep en Bezwaar in de bezwaarprocedure van enkele bewoners tegen de bomenkap (‘Als het stadsdeel geen maatregelen neemt zijn die bomen toch over een jaar dood’) aan de deelraad voorgehouden. (Opmerkingen hierbij: nu, ruim 4 jaar later zijn de niet gekapte bomen nog steeds in uitstekende conditie; ongeveer een half jaar geleden vertelde een inspreekster in een commissievergadering dat de bewoners hun procedure bij de rechtbank hadden voortgezet en dat het stadsdeel toen in de rechtszaak dezelfde leugen had gebruikt om de rechter te overtuigen.)
Gooisekant (voorheen Gooiseweg-Oost): motie om een aantal bruggetjes in het Stedenbouwkundig Programma van Eisen te schrappen en op die manier meer groen en bomen te sparen; motie verworpen (ook door GroenLinks). (Opmerking hierbij: die bruggetjes kosten ongeveer een ton per stuk, in totaal ca een half miljoen; belangrijk argument voor de ontwikkeling van Gooisekant was: de grondopbrengst is nodig voor de ontwikkeling van het Bijlmerpark; door een half miljoen aan die bruggetjes uit te geven komt dat argument in een iets ander licht te staan.)
s’Gravendijkdreef: het stadsdeel wilde per se een zogenaamde stadsstraat maken; wij hebben hiertegen geageerd; er stonden kolossale bomen op het talud van deze dreef.
Een beetje mistroostig op een vers omgezaagde boom langs de 's-Gravendijkdreef (foto uit: De Echo)
S-buurt Reigersbos-2: onze bemoeienis bij de herinrichting van een aantal straten heeft geleid tot handhaving van de meeste bomen (anders was vrijwel alles gekapt).
P-buurt Reigersbos-1: zelf zienswijze ingediend m.b.t. de kap van 87 bomen en 8600 m2 plantsoen (zie weblog nr. 222); vervolgens, na volkomen inadequate behandeling van de zienswijze door het stadsdeel schriftelijke vragen gesteld aan het dagelijks bestuur; het dagelijks bestuur is afhoudend bij de beantwoording van die vragen vanwege het mogelijke belangen van mijn kant bij dit openbare groen: belangenverstrengeling!!).
De laatste kwestie (de velvergunning voor 87 bomen in de P-buurt en mijn bemoeienis daarmee) is in mijn ogen een bizarre klucht aan het worden. Omdat ik eerst een zienswijze had ingediend (als betrokken burger of als raadslid) zou ik daarna niet meer mijn positie als raadslid kunnen gebruiken om het dagelijks bestuur nader aan de tand te voelen met schriftelijke vragen. Het stadsdeel heeft de zaak nu voorgelegd aan het Bureau Integriteit van de gemeente Amsterdam (BIA), maar heeft dit gedaan door de kwestie nogal abstract aan de integriteitsdeskundigen voor te leggen. De vraag aan BIA luidt: ‘Is er een criterium te geven wanneer gesproken kan worden van oneigenlijk gebruik van de positie als raadslid?’
Ik vind dat deze vraag te ver afstaat van de concrete aanleiding (mijn aanwezigheid in het grijze gebied van de belangenverstrengeling; kon mijn handelwijze nu wel of niet door de beugel?). Daarom heb ik in onderstaande brief aan BIA verzocht om ook over de concrete zaak van de door mij ingediende zienswijze en schriftelijke vragen een mening te geven. Van de uitkomst houd ik u op de hoogte.
Aan Bureau Integriteit gemeente Amsterdam
Geachte mevrouw, heer,
Op 29 januari j.l. heeft de griffier van stadsdeel Zuidoost, de heer G. Both, u per e-mail verzocht antwoord te geven op de vraag of er een algemeen criterium geformuleerd kan worden waaraan getoetst kan worden of een raadslid oneigenlijk gebruik maakt van zijn positie. Aanleiding voor deze vraag is een recente casus van een raadslid, ikzelf, dat (als raadslid of als ‘gewoon burger’) n.a.v. een concept-besluit van het Dagelijks Bestuur van Zuidoost een zienswijze had ingediend en na het definitieve besluit van het Dagelijks Bestuur gebruik had gemaakt van zijn bevoegdheid schriftelijke vragen aan het Dagelijks Bestuur te stellen m.b.t. de behandeling van deze zienswijze.
Naar mijn mening is het vrijwel onmogelijk om zo’n algemeen geldend criterium (voor de sequentie zienswijze indienen-schriftelijke vragen stellen) te bepalen zonder terug te vallen op onwenselijke, rigide afspraken, zoals: een raadslid mag nooit of te nimmer een zienswijze indienen, of: de aanwezigheid van een persoonlijk belang, hoe klein ook, verhindert een raadslid een zienswijze in te dienen, hoe groot het algemeen belang ook is. Ik denk dan ook dat de aan u voorgelegde vraag niet losgezongen kan worden van de onderhavige casus.
Achter de hoofdvraag, zoals die door de griffier is verwoord, liggen verschillende deelvragen. Een daarvan is: kan een deelraadslid een zienswijze indienen of moet altijd impliciet worden aangenomen dat hij zulks doet als ‘gewoon burger’? In de stadsdeelraad en bij de stadsdeelsecretaris bestond het gevoel of de opvatting dat een deelraadslid wel een zienswijze kon indienen. Indien dit zo is, verschilt dan de wijdte van zijn ‘belanghebbendheid’ van die van een ‘gewoon burger’? Gelet op de bomenverordening van het stadsdeel is in deze specifieke casus, handelende over een velvergunning, niet precies duidelijk wanneer iemand wel of niet belanghebbende is en wordt de mogelijkheid opengelaten dat er verschillende criteria kunnen zijn voor de verschillende fases van de procedure, zoals blijkt uit de volgende tekst op p. 9 van de bomenverordening:
Belanghebbende. Belangrijk is om het begrip ‘belanghebbende’ door middel van criteria af te bakenen (zicht, woonafstand, andere betrokkenheid, enz.). Denkbaar is om een ieder toe te staan een zienswijze in te dienen vooraf aan een besluit, maar alleen belanghebbenden toe te staan bezwaar te maken als een besluit genomen is. Volgens vaste rechtspraak worden organisaties die in hun statuten de bescherming van en het behoud van bomen als doelstelling hebben opgenomen als belanghebbend aangemerkt en die overeenkomstig hun doelstelling activiteiten hebben ontplooid.
Sommige raadsleden zijn van oordeel dat bij het indienen van een zienswijze altijd sprake is van een persoonlijk belang, want “Waarom zou je een zienswijze indienen als je daar geen persoonlijk belang bij hebt”? Is dit oordeel juist?
Hierna wil ik enkele opmerkingen maken n.a.v. de toelichting die de griffier bij zijn vraag heeft gegeven.
ad a. en b.
De griffier heeft een enigszins kunstmatig en arbitrair onderscheid gemaakt tussen de verschillende schriftelijke vragen en ze verdeeld in twee groepen, een met vragen met een min of meer procedurele achtergrond en een die ‘vrijwel gelijkluidende’ vragen bevat als in de zienswijze en waarvan het de bedoeling zou zijn de besluitvorming alsnog te beïnvloeden. In principe gaan alle vragen over de manier waarop het Dagelijks Bestuur onderdelen van de zienswijze heeft behandeld. Er is geen sprake van vragen die ‘vrijwel gelijkluidend’ zijn wanneer de zienswijze vergeleken wordt met de schriftelijke vragen, zoals de griffier wel meent. Mijns inziens moet in een casus als deze a priori worden aangenomen dat de schriftelijke vragen inhoudelijk verschillen van, en een andere bedoeling hebben dan de vragen en opmerkingen in de zienswijze, komt een oordeel daarover de deelraad toe en geeft het geen pas dat het Dagelijks Bestuur op eigen houtje de beslissing neemt (voorlopig) geen antwoord te geven op de gestelde vragen (het Dagelijks Bestuur heeft tot taak antwoord te geven en heeft niet tot taak raadsleden voor een eventuele misstap te behoeden; de raad heeft, bovendien, kennis genomen hebbend van de ingediende schriftelijke vragen, geen signaal afgegeven naar het Dagelijks Bestuur dat beantwoording niet opportuun is). Naar mijn oordeel heeft het Dagelijks Bestuur door zo te opereren als het nu heeft gedaan oneigenlijk gebruik gemaakt van zijn positie (en dat staat los van het feit dat het na verloop van aanzienlijke tijd advies bij de griffier heeft ingewonnen over wat te doen met de vragen). Het lijkt mij interessant om ook hierover uw mening te vernemen. Tenslotte, en misschien wel het meest algemene aspect van deze kwestie is deze: de verhouding tussen het algemene belang en het persoonlijke belang. Het persoonlijke belang is hier volledig onderschikt aan het algemene en misschien zelfs afwezig. Ook hier past m.i. slechts een oordeel van de raad en wel achteraf, dus na het indienen van de schriftelijke vragen.
ad c.
Naar mijn mening is dit een kwestie waarover al sinds lange tijd en vrijwel overal (ook buiten Zuidoost) een eensluidende opvatting bestaat. Die opvatting gaat zelfs zover, dat het zeer ongepast is voor een raadslid met een persoonlijk belang bij een zaak om deel te nemen aan een discussie hierover binnen zijn eigen fractie, omdat hij daarmee de uiteindelijke besluitvorming in de raad kan beïnvloeden (met als mogelijk gevolg dat de besluitvorming ongeldig is).
Hierboven had ik al aangegeven dat de in algemene bewoordingen gestelde vraag van de griffier niet los kan staan van de onderhavige casus. Ik wil daaraan toevoegen dat op dit moment de vertegenwoordigers van de coalitie in Zuidoost (PvdA en VVD) in de commissievergadering waarin over dit onderwerp is gesproken als hun oordeel hebben gegeven ‘dat het inderdaad gaat om een belangenverstrengeling, maar, nogmaals, het is een grijs gebied waar je verschillend over kunt denken’ en dat er sprake is van ‘een persoonlijk belang, anders doe je het niet’. Naar aanleiding van deze uitspraken verzoek ik u juist ook over mijn betrokkenheid bij dit alles een oordeel te geven. De griffier schrijft weliswaar dat het niet gaat om be- of veroordeling van het gedrag van een bepaalde persoon, maar in feite is in de commissievergadering dit (voorlopige) oordeel al uitgesproken.
Tot slot wil ik over deze casus nog één opmerking maken. Het besluit over de velvergunning ligt in de sfeer van de uitvoerende bevoegdheid van het Dagelijks Bestuur en komt daarom volgens de regel niet in de Raad aan de orde. Dit betekent dat de Raad achteraf zijn afkeuring over het besluit kan uitspreken, maar het besluit niet kan veranderen. De Raad of een individueel raadslid is daarom aangewezen op de fase van de zienswijze (en kan dan op de gebruikelijke wijze een zienswijze indienen of het onderwerp in de raad(scommissie) aan de orde stellen).
Ik heb bijgevoegd de raadsvoordracht die ik n.a.v. deze kwestie heb geschreven en die vervolgens in de commissievergadering is besproken. De voordracht is niet doorgeleid naar de Raad in afwachting van uw reactie en advies.
Ik zou het zeer op prijs stellen met u over de onderliggende stukken (zienswijze en reactie daarop, schriftelijke vragen een gedeeltelijke beantwoording daarvan) te kunnen spreken en verzoek u zo mogelijk, uiterlijk een week voor de verkiezingen van 3 maart, met antwoorden te komen.
Vriendelijke groet,
Wim Mos
|
|
|
|
|
225 Latijn is fijn
politiek ZO
|
31 Januari 2010 | 14:04:41
|
Er is een leuke discussie ontbrand n.a.v. een rapport van de Verkenningscommissie Klassieke Talen (sept. 2009) over het probleem van de dalende examenresultaten op de gymnasia. Van Frits Bolkestein verscheen een column in de Volkskrant (21 jan.) waarin hij pleitte voor vervanging op de gymnasia van het grammaticale onderwijs in de oude talen Grieks en Latijn door het laten lezen van goede vertalingen, zo- en opdat de leerlingen meer en betere kennis en begrip van de klassieke cultuur en literatuur zouden krijgen. Immers, de grammatica van het Latijn en Grieks is zo ingewikkeld, het rendement van het onderwijs op dat gebied zo gering en het aantal benodigde lesuren zo groot, dat de klassieke cultuur en de hedendaagse talen er bij in schieten.
Het rapport van de commissie en Bolkesteins column hebben honderden reacties opgeleverd. In de Volkskrant van 30 jan. bezong Marjolijn Februari ‘de lof van de ablativus absolutus’. Die ode bracht me allerlei herinneringen aan mijn eigen schooltijd. Ik was verreweg de slechtste leerling bij het vertalen van de klassieken. Na Caesar werd vertalen zoiets als een cryptogram oplossen. Maar in één aspect blonk ik uit: het op de juiste naam brengen van de ablativus. In mijn beleving nu bestonden er tijdens mijn schooljaren honderden ablativussen, waaruit ik altijd feilloos de juiste pikte, tot ontzag van mijn klasgenoten. Toen al had ik het idee dat dit berustte op een soort wiskundig gevoel voor oplossingen. Marjolijn bevestigt deze relatie. Ze schrijft: “Als je zulke constructies vaker ziet (ze doelt op haar lyrische verhouding met de ablativus absolutus) en ze langzaam leert herkennen, ontwikkel je gaandeweg precies die grammaticale intuïtie die nodig is om de wereld te laten draaien. Zonder die intuïtie zou de ontwikkeling van het internet bijvoorbeeld onmogelijk zijn geweest.”
Na een tussenstap naar grammaticaal ingewikkelde moderne talen komt Marjolijn bij de door de Verkenningscommissie geconstateerde paradox: het aantal gymnasiumleerlingen stijgt en de examenresultaten dalen. Maar dit is helemaal niet zo paradoxaal, want : “Wil je dat meer mensen zich voor een kampioenschap hoogspringen kwalificeren, dan moet de lat omlaag.” Waarom stijgt het aantal gymnasiasten en is het schooldiploma aan inflatie onderhevig? Onder andere omdat ouders hun kinderen naar de witte gymnasia sturen om zwarte scholen te vermijden.
En dan nu de link met de politiek in Zuidoost. Sommige partijen, m.n. de VVD, willen een gymnasium in Zuidoost. Zou je echter de kwaliteit van het gymnasium-diploma handhaven op het niveau van enige tijd geleden, dan zal het aantal leerlingen iets afnemen en is het aantal opleidingsmogelijkheden in Amsterdam al voldoende. Een extra gymnasium in Zuidoost is dan overbodig. OZO, net als GroenLinks, geeft de voorkeur aan uitbreiding in Zuidoost van het MBO-onderwijs met opleidingen op het gebied van zorg en groen.
Goed plakken leer je op het MBO, niet op het gymnasium
|
|
|
|
224 campagne-curiosa (1)
politiek ZO
|
23 Januari 2010 | 00:21:05
|
De verkiezingscampagne is begonnen. Waar? Een arbitraire keuze is: de nieuwjaarsbijeenkomst van het stadsdeel. Deze bijeenkomst straalt i.h.a. een beetje af op de zittende coalitie en in het geval van naderende verkiezingen wordt dat een prettige bijkomstigheid gevonden. Helaas voor de coalitie waren er een paar minpuntjes. De gasten die hun auto op het Anton de Komplein hadden geparkeerd kregen een boete – daar win je weinig stemmen mee. Verder was er bij de mensen die wat achteraan stonden weinig te volgen van de toespraak van Elvira Sweet. Iedereen praatte, er was achteraan weinig belangstelling voor de toespraak. Toen het geroezemoes even iets minder was, ving ik het volgende op: “Jongeren die op jongere leeftijd besluiten een keuze te maken om ouder te worden, met alle gevolgen van dien.” Daarna overstemde het geroezemoes opnieuw de toespraak en kon ik het vervolg niet meer horen. Een fascinerende zin. En ook intrigerend. Besluitvolle jongeren die bewust niet de hand aan zichzelf slaan, maar doorgaan met leven, met natuurlijk alle gevolgen van dien. Die gevolgen kennen we: nog meer jongeren en uiteindelijk overbevolking. Toen viel het kwartje. ‘Ouder’ ging niet om leeftijd, maar betekende ‘moeder’. Ik kreeg meteen spijt dat ik niet vooraan stond om de toespraak in zijn geheel te kunnen horen, want uit deze losse zin kun je opmaken dat er een groep tienermeisjes bestaat die bewust voor een kind kiest in de wetenschap dat er, gelet op de belemmering van de eigen scholing, een grotere kans is op maatschappelijke problemen later. En nog een stapje verder geredeneerd betekent dit, dat deze groep er van uit gaat dat de maatschappij wel een oplossing zal bieden voor als het misgaat (wat in principe ook zo is, en terecht, gelet op de belangen van het kind). Ik heb misschien een baanbrekende toespraak gemist met dieptekijkjes in onze maatschappelijke constellatie, maar kan er door alle hinderlijke doorheenpraterij verder weinig over vertellen. Waarom was er zo weinig belangstelling voor Elvira’s verhaal? Mogelijk komt het doordat Elvira al eerder had aangegeven haar politieke loopbaan in Zuidoost te beëindigen, waardoor geen voorschotje op toekomstig beleid verwacht mocht worden.
Geen verkiezingscampagne zonder aanplakborden. Iedereen zegt dat die borden nauwelijks nut hebben, maar toch komen ze elke keer weer terug ten koste van een niet onaanzienlijk bedrag aan overheidsgeld. De afspraak was dat de politieke partijen hun affiches inleveren bij het stadsdeel en dat de borden vervolgens worden beplakt door een door het stadsdeel in te huren instelling. De anti-wildplakpartij CDA is echter al een tijdje terug leuk vooruitgelopen op de officiële plakkerij. Bij winkelcentrum Reigersbos las ik de CDA-slogan ‘Zuidoost wapenvrij’. Aan de verbetering van het image van Zuidoost, die door alle partijen wordt nagestreefd, levert deze slogan een negatieve bijdrage. Eerst al die wapens weg, voordat ik me überhaupt in dat stadsdeel waag, zullen mensen van buiten Zuidoost geneigd zijn te gaan denken. Het lijkt er een beetje op dat het CDA volledig in handen is gevallen van voorman Henk de Boer. Zijn weblogbijdragen worden de laatste tijd steeds robuuster en ferme uitspraken, gefundeerd en ongefundeerd door elkaar, schuwt hij niet. Hem is de verkiezingskoorts danig naar het hoofd gestegen. Iedereen weet dat boven de 40° C de herseneiwitten gaan coaguleren, met mogelijk irreversibele gevolgen. Wie neemt De Boer tegen zichzelf in bescherming? Verklarende omstandigheid bij zijn wapenslogan is, dat zijn voorstellen voor vergroting van de veiligheid, gedaan in de periode omstreeks het bezoek van Cohen aan de deelraad (15 okt. j.l.), resoluut door de PvdA werden afgewezen, maar voor een deel later als eigen standpunten door de PvdA flink werden uitgevent (grote advertentie in De Echo; zie ook mijn blog nr. 206). Daar ga je als politiek geplagieerde natuurlijk resoluut van uit je dak. ‘Zuidoost wapenvrij’ heeft al een tegenslogan opgeroepen: Zuidoost CDA-vrij.
Eergisteren hield de VVD zijn nieuwjaarsreceptie (in het Bijlmerparktheater). Lijsttrekker Emile Jaensch speechte over de goede samenwerking die er in de coalitie geweest was en over de behaalde resultaten. Het belangrijkste in zo’n speech is altijd wat er niet gezegd wordt. En niet werd gezegd dat voortzetting van de coalitie de voorkeur van de VVD had.(!) Emile Jaensch gaf aan dat de bezuiniging in de stadsdeelbegroting die we nu hebben gerealiseerd (ca 5 miljoen) gering is vergeleken met de komende bezuinigingen die naar zijn verwachting zullen moeten plaatsvinden (ca 15 miljoen). Binnen zijn eigen portefeuilles noemde hij drie zaken waarmee/waarop bezuinigd kan worden: privatisering van de markten (m.n. de reiniging is behoorlijk verliesgevend), efficiencyslag binnen het milieutechnisch bedrijf (met de erkenning dat zoiets in principe ook ten goede komt aan een verlaging van de afvalstoffenheffing, dus niet volledig ten gunste is van de stadsdeelbegroting) en besparing op het ondernemershuis. Na de receptie is de VVD in de voetsporen van het CDA ook met wildplakken begonnen. De leus die ik las: ‘Minder regels’, is dus wat betreft de afspraak over het plakken van verkiezingsaffiches al meteen kordaat in praktijk gebracht.
De Echo gaat tweewekelijks een stelling aan de lijsttrekkers/politieke partijen in Zuidoost voorleggen. Deze week was er de eerste stelling, n.a.v. de schietincidenten: er is meer politie nodig om de veiligheid in Zuidoost te waarborgen. De reacties van de verschillende partijen ontliepen elkaar nauwelijks. Niettemin waren er slechts twee partijen (D66-OZO en SP) met het oordeel ‘oneens’; de overige vijf partijen oordeelden ‘eens’. Beschouwen we de openingsregels van vier partijen nader:
D66-OZO oneens
Er is meer nodig voor orde en veiligheid. Meer politie op straat en strenger straffen is soms onontkoombaar. Beter is snel en breed te investeren in preventieve aanpak.
SP oneens
De SP is van mening dat alleen meer politie op straat de veiligheid niet kan waarborgen, ….
ChristenUnie eens
De ChristenUnie is voor meer politie zichtbaar op straat in Zuidoost, maar de veiligheid wordt niet alleen daardoor geborgd.
PvdA eens
Natuurlijk voor. Maar, meer blauw alleen lost nooit iets op. Het moet samengaan met ….
Hoe komt het dat de verhouding tussen de oordelen ‘eens’ en ‘oneens’ zo scheef ligt, ondanks de grote overeenkomst in opvattingen? Mijn mening: het is zo vlak voor de verkiezingen niet opportuun om ‘oneens’ te zeggen. Kiezers zouden immers het beeld kunnen krijgen dat je met de afwijzing van de stelling, hoe genuanceerd die afwijzing ook beargumenteerd is, eigenlijk aangeeft de veiligheid niet zo’n groot probleem te vinden. Met het oordeel ‘eens’ praat, statistisch gezien, een aantal partijen de kiezer naar de mond. De campagne is echt begonnen. |
|
|
|
223 Het moet niet veel gekker worden
politiek ZO
|
16 Januari 2010 | 16:07:41
|
Afgelopen donderdagavond: commissievergadering ROVB met twee raadsvoordrachten van OZO (zie beide vorige blogs; ik gebruik dit woord nu maar, omdat mij geen klein woord bekend is voor de aanduiding van een individueel verhaaltje op een weblog).
Twee opmerkelijke resultaten. In verband met de zienswijze die ik inzake de velvergunning in het gebied Reigersbos-I heb ingediend en de schriftelijke vragen die ik nadien heb gesteld naar aanleiding van de abominabele behandeling van deze zienswijze door het stadsdeel, gaat Lourens Burgers (PvdA) er vooralsnog van uit dat er aan mijn kant sprake is van belangenverstrengeling. Hij, die door dik en dun verdedigd heeft dat er in het geval van de motie, ingediend in de deelraad door een fractiegenoot van hem ter verkrijging van een subsidie voor een opknapbeurt van de eigen gemeenschappelijke (woongemeenschap) woonkamer - motie aangenomen met de stemmen van de PvdA voor- geen sprake was van belangenverstrengeling bij de indiener van de motie (de rekenkamer dacht daar trouwens anders over), is nu van oordeel dat iemand die opmerkingen maakt t.a.v. de voorgenomen kap van o.a. 87 bomen, waarvan er enkele binnen 100 m van zijn huis staan, zich wel schuldig maakt aan belangenverstrengeling. De commissie heeft vervolgens besloten dat er een extern onderzoek komt naar deze affaire. Het moet toch niet veel gekker worden.
Maar het kan nog gekker!
Het andere opmerkelijke resultaat betreft het besluit dat OZO aan de deelraad wil voorleggen waarin de deelraad uitspreekt de geconstateerde verzaking van de wettelijk voorgeschreven passieve informatieplicht, die het DB heeft, te betreuren. Bilnaadspecialist (zie zijn weblog van 13 januari over Ageeth Telleman) Henk de Boer vond dit een verkiezingsstunt en zou in de raad gaan tegenstemmen. Als die motie enkele jaren eerder was gekomen had hij waarschijnlijk voorgestemd, zo zei hij. Ik heb hem in de commissievergadering een malloot genoemd. Omdat niemand in de commissie daarop reageerde, was dit kennelijk een juiste typering. Het spijt mij te moeten melden dat ook Noush Saranjam (SP) om dezelfde reden zou willen tegenstemmen. Misschien denken beiden nog eens goed na.
Kortom, het stadsdeel gaat geld uitgeven aan een nodeloos onderzoek en CDA en SP hebben geen bezwaar om niet door het DB adequaat te worden geïnformeerd. |
|
|
|
222 communicatie en informatie - deel II
politiek ZO
|
13 Januari 2010 | 03:04:42
|
In mijn vorige column schreef ik over het achterhouden van informatie door het dagelijks bestuur van Zuidoost bij de besluitvorming over een bouwproject en over de raadsvoordracht die OZO naar aanleiding daarvan heeft geschreven. In dit bericht gaat het over de gebrekkige communicatie van de kant van het stadsdeel bij het project ‘1e verstrating Reigersbos-I’. Voor beide projecten geldt dat klachten en bezorgdheid van bewoners over de verdwijning van openbaar groen een belangrijke rol spelen. Bij het bouwproject wilden de bewoners van Kelbergen een iets bredere groenstrook behouden tussen hun buurt en de nieuw te bouwen buurt Laag Kralenbeek. Voor Reigersbos en Gaasperdam als geheel geldt dat bij iedere herinrichting van de openbare ruimte bomen en stukjes plantsoen verdwijnen en plantsoenen simpeler en meer uniform (er wordt ook wel eens gesproken van ‘netter’) worden ingericht. Door al deze ingrepen neemt het aantal zangvogels in de buurt af. Van verschillende bewoners heb ik vernomen dat zij door de verschraling van de groene leefomgeving naar buiten Zuidoost zijn verhuisd.
Hieronder wordt ingegaan op onze tweede raadsvoordracht, handelende over communicatie en hoe die door het stadsdeel is nagestreefd (of juist niet is nagestreefd) in het geval van de 1e verstrating van Reigersbos-I.
Raadsvoordracht-2:
communicatie alleen indien wettelijk verplicht
Reigersbos, zoals de meeste andere delen van Zuidoost, is aangelegd op grond die nog niet volledig was ingeklinkt. Men accepteert, en dit is terecht, dat na verloop van tijd, zeg 20 jaar, straten en plantsoenen zo verzakt zijn, dat ophoging noodzakelijk is (dit heet: 1e verstrating). Bij de aanleg wordt hiermee rekening gehouden: de gemeente reserveert een bedrag voor de toekomstige kosten. Meestal vinden er bij de 1e verstrating ook kleinere aanpassingen plaats ten opzichte van het oorspronkelijke ontwerp, bijvoorbeeld door een verbreding of versmalling van een straat, verplaatsing van parkeerplaatsen of gebruik van andere materialen. Soms worden er bomen gekapt met als, meestal onterecht, argument dat ze de 1e verstrating niet zullen overleven.
Voor de nu in gang zijnde 1e verstrating van Reigersbos-I is een velvergunning (nr. 1610) afgegeven voor de kap van 87 bomen en 8600 m2 plantsoen. Hoe is in dit verband omgegaan met opmerkingen van bewoners? Naar aanleiding van de concept-velvergunning heb ik zelf een zienswijze ingediend, ondersteund door enkele bewoners, met algemene en specifieke opmerkingen. Het vervolg van deze tekst gaat over de behandeling hiervan en de verdere gang van zaken.
In mijn zienswijze (december 2008; 4 pagina’s) heb ik gewezen op een groot aantal tamelijk knullige fouten, op onduidelijke en dubieuze argumenten en, voor bijna iedere boom afzonderlijk, op bijzondere aspecten. Het voert te ver om op deze plek alles uit te spitten, maar om toch een indruk te geven volgen hierna een paar voorbeelden die in enkele zinnen zijn duidelijk te maken. In de aankondiging van de velvergunning is sprake van de kap van 82 bomen, maar uit de onderliggende stukken blijkt dat het om 87 bomen gaat, terwijl het in werkelijkheid misschien een nog groter aantal betreft. Een aantal populieren, snelle groeiers met een korte levensduur, moet worden gekapt om duurzame bomen (zeg beuken en eiken) betere mogelijkheden (d.w.z. meer zonlicht) te geven om uit te groeien. Die duurzame bomen staan echter wel op een talud dat het stadsdeel wil afgraven in het kader van de bouw van 5000 woningen in Gaasperdam. De duurzaamheid van deze bomen krijgt met dat vooruitzicht een macaber karakter. De populieren sneuvelen op basis van een drogreden. Sommige bomen moeten worden gekapt, omdat ze te dicht op, d.w.z. binnen 7 meter van, een gevel staan. Elders in Zuidoost worden echter nieuwe, twee verdiepingen hoge bomen geplant ruim binnen de 7 meter afstand van de gevel. Sommige bomen moeten wijken voor de aanleg van extra parkeerplaatsen. Uit latere, op grond van deze zienswijze geproduceerde stukken blijkt echter, dat het totaal aantal parkeerplaatsen in het verstratingsgebied met maar liefst 53 wordt verminderd.
Gelet op alle onduidelijkheid en ongerijmdheden in de concept-velvergunning had ik mijn zienswijze afgesloten met:
“Ik wacht graag uw uitnodiging af om deze zienswijze verder te kunnen toelichten.”
Ik werd niet uitgenodigd en in april 2009 werd door het DB vergunning verleend voor het kappen van 87 bomen. Vervolgens heb ik in augustus 2009 vijftien schriftelijke vragen aan het DB gesteld, waarvan de eerste, kort weergegeven, luidde: Waarom ben ik niet uitgenodigd?
Het letterlijke antwoord was, en u mag dat gerust onthutsend of grotesk vinden:
“Deze procedure (bedoeld wordt de voorbereidingsprocedure bij de behandeling van een kapaanvraag) is gebaseerd op afdeling 3.4 Algemene wet bestuursrecht. Deze regeling kent geen verplichting om de indieners van schriftelijke zienswijzen daarnaast te horen.”
Het DB zegt hiermee dat ik niet ben uitgenodigd, omdat het niet hoeft. Dit is een belangrijke conclusie om in het achterhoofd te houden wanneer het DB weer eens loftrompettert dat het de participatie van de burgers zo hoog in het vaandel heeft. Burgers mogen participeren zolang ze maar niet lastig doen.
De beantwoording van mijn schriftelijke vragen (5 van de 15 zijn onbeantwoord gebleven) ging niet zonder slag of stoot. Het DB heeft eerst ruim twee maanden ‘geworsteld’ met de vraag of er überhaupt antwoord gegeven moest worden. Immers, ik had als burger een zienswijze ingediend, die niets had opgeleverd, en nu wilde ik als raadslid op de zaak terugkomen om alsnog het kapbesluit te kunnen tegenhouden. Hoe durft hij. Dat mag helemaal niet, want dat riekt naar (schijn van) belangenverstrengeling (de redenering daarvoor is waarschijnlijk deze: op enkele van de bomen heb, inmiddels had, ik zicht vanuit mijn huis; dit zicht is mijn persoonlijke belang en dit belang overschaduwt het algemene belang van honderden bewoners die vanuit hun huis of door hun aanwezigheid in de openbare ruimte ook zicht hebben op die bomen en ervan genieten). Ja, ja, twee maanden geworstel over zo’n probleem; het geeft wel aan wat de kwaliteit van ons stadsdeelbestuur is, zeker als je in ogenschouw neemt dat de schriftelijke vragen niet gericht waren op een herziening van het genomen besluit, maar op de ondeugdelijke behandeling van de door mij ingebrachte argumenten. (Een cynicus zou natuurlijk kunnen beweren dat het DB mij liefdevol heeft willen behoeden voor belangenverstrengeling.)
De raadsvoordracht is de inleiding tot vijf te nemen raadsbesluiten. Het derde daarvan luidt, dat een weigering van een verzoek gedaan in een zienswijze om door het DB gehoord te worden schriftelijk en met redenen omkleed aan de indiener van de zienswijze dient te worden meegedeeld. Als dit besluit aldus wordt genomen, is de mogelijkheid voor de burger om te participeren weer een stukje groter geworden.
Ik hoop dat de kiezers op 3 maart mede naar aanleiding van deze twee voordrachten zich goed realiseren hoe erg het mis is in Zuidoost. Het niet of verkeerd informeren geldt overal als een politieke doodzonde, maar tot nu toe niet in Zuidoost. In Zuidoost kennen een boel politici God noch gebod om hun doel te verwezenlijken en daarbij wordt niet gelet op een doodzondetje meer of minder. |
|
|
|
221 communicatie en informatie - deel I
politiek ZO
|
11 Januari 2010 | 15:33:30
|
Komende donderdag staan er op de agenda van de commissie ROVB twee raadsvoordrachten van OZO. De eerste gaat over de wettelijke verplichting die het dagelijks bestuur (DB) van Zuidoost heeft om informatie te verstrekken waarom vanuit de deelraad is verzocht. Die verplichting is bekend onder de naam ‘passieve informatieplicht’ en belichaamt de ultieme mogelijkheid voor de deelraad om het DB te controleren, een voorgeschreven taak (naast kaderstellen en contact met de burgerij onderhouden). De tweede raadsvoordracht betreft de wijze waarop er binnen ons stadsdeel gecommuniceerd wordt. Hoe verloopt de communicatie tussen DB en bewoners, tussen DB en stadsdeelraad en tussen DB en de ambtenaren. Beide raadsvoordrachten zijn niet abstract/theoretisch, maar een uitvloeisel van concrete zaken die zich in het stadsdeel hebben afgespeeld of zich nog afspelen.
Raadsvoordracht-1:
moedwillige verzaking passieve informatieplicht
Dit betreft een oude zaak die begint in juni 2002. Toen nam de deelraad een besluit over het Stedenbouwkundig Programma van Eisen (SPvE) Laag Kralenbeek, een woningbouwproject langs de A9 van bijna 180 woningen. Bij dat besluit werd een amendement aangenomen om 6 woningen uit het programma te schrappen. Het was de eerste ‘echte’ raadsvergadering na de verkiezingen en de toenmalige fractievoorzitter van de PvdA, Harry Verzijl, had zijn nieuwe fractieleden nog onvoldoende geïnformeerd goed op hem te letten bij de stemming. Sommige fractieleden dachten daarom dat ze zelf mochten nadenken en stemden met de oppositie mee. Ik viel van verbazing bijna van m’n raadszetel: de ChristenUnie, van wie het amendement afkomstig was, voor het eerst vertegenwoordigd in de raad en meteen al een amendement aangenomen gekregen. Ze zouden hun zegeningen moeten tellen, want dit was natuurlijk wel meteen de laatste keer dat zoiets kon gebeuren.
Hoe ging het verder? Tsaar Stadig de Grote kreeg in zijn paleis aan de Amstel lucht van de zes geschrapte woningen en portefeuillehouder Ruimtelijke Ordening Els Verdonk moest bij hem op het rapport komen. Stadig was woedend en briesend (volgens vertrouwelijke informatie die we ontvingen). Rechtsom of linksom, Verdonk moest die zes woningen weer in het SPvE opgenomen krijgen. En zo geschiedde. In het najaar kwam Verdonk terug bij de raadsleden met het verhaal dat de centrale stad de grondexploitatiebegroting (grex) zou afkeuren, omdat de zes geschrapte woningen meer dan zeshonderdduizend euro aan grondopbrengst zouden kosten. Vanaf dat moment ging het mis met de eerlijkheid en openheid van de portefeuillehouder.
Wat gebeurde er? In de periode na de eerste melding door Verdonk werd er tussen raad en portefeuillehouder veel heen en weer gepraat. Een soort van compromisvoorstel van de oppositie om drie i.p.v. zes woningen te schrappen haalde het niet. Dit kwam vooral omdat de portefeuillehouder geen inzicht wilde verschaffen in de berekeningen en uitkomsten voor de grondopbrengst bij verschillende aantallen te bouwen woningen. In januari 2003 besloot de raad de zes woningen weer in het SPvE op te nemen. Voordat dit besluit genomen werd had ik al enige keren gevraagd om een grondprijsberekening voor de situatie met drie woningen minder. Volgens de portefeuillehouder kon ze die niet leveren, want het was te ingewikkeld, het zou te lang duren (weken of langer) en er zouden externe experts voor moeten worden ingehuurd en dat kostte weer een hoop geld. Nadat het besluit genomen was heb ik dezelfde vraag schriftelijk gesteld. Het dagelijks bestuur antwoordde toen: “Wij zijn geen voorstander van een heropening van vragen en antwoorden bij een dossier, waar de stadsdeelraad de besluitvorming over heeft afgerond.” Ongeveer een jaar later kreeg ik een brief van Rochedale, de ontwikkelaar van het project Laag Kralenbeek, in handen. Wat bleek: op verzoek van o.a. het stadsdeel presenteerde Rochedale binnen een halve dag de gewijzigde begroting van de grondopbrengst na het schrappen van de zes woningen. Niets ingewikkelds, geen weken, maar uren, en geen dure, in te huren externen.
Dit alles was voldoende aanleiding om de hele gang van zaken nog eens goed tegen het licht te houden en er een rapport over te schrijven. In maart 2005 was het concept hiervan gereed en werd het dagelijks bestuur in de gelegenheid gesteld om vóór de publicatie commentaar te kunnen leveren. Het DB schreef het “niet opportuun” te achten om te reageren en er “de voorkeur aan te geven te wachten tot u het aan de Raad hebt aangeboden.” Het rapport, getiteld ‘Filet Bijlmériain’, verscheen in januari 2006, maar een verzoek aan het DB om een inhoudelijke reactie werd niet gehonoreerd. Na de verkiezingen van 2006 antwoordde mevr. Sweet, gevraagd naar wanneer commentaar van de kant van het DB te verwachten was, dat ‘het een ingewikkeld verhaal was dat nog enige tijd vergde’. Op 8 juni 2006 schreef het DB een brief met als strekking dat er niet inhoudelijk op het rapport zal worden ingegaan. De twee moties van onze kant, waarin het DB verzocht werd op de conclusies in het rapport te reageren, waren kansloos door de absolute meerderheid van de PvdA in de raad.
Voor een deelraadslid zijn hiermee in wezen alle mogelijkheden uitgeput. Daarom wendde ik mij, in arren moede, tot burgemeester Cohen in zijn functies van hoogste ambtsdrager van Amsterdam en portefeuillehouder Algemene Zaken. Een kopie van deze brief is onderaan deze tekst te vinden. De brief (inclusief het dikke rapport van 66 pagina’s) is op 8 oktober 2006 op het stadhuis afgegeven (met bewijs van ontvangst). Ruim drie jaar later, 17 december 2009, reageert burgemeester Cohen. De cruciale, tevens onthutsende passage in zijn brief is deze:
“Dit is een politieke aangelegenheid tussen de deelraad en het Dagelijks Bestuur van Zuidoost. Als burgemeester ben ik daarin geen partij.”
De conclusie is, wat mij betreft, duidelijk: de burgemeester wil zijn vingers niet branden aan deze kwestie.
Komende donderdag bespreekt de commissie ROVB de raadsvoordracht die ik hierover heb opgesteld. Het te nemen besluit (in de raad op 26 januari) luidt:
de schending van de passieve informatieplicht door het dagelijks bestuur en in het bijzonder door de portefeuillehouder RO, zoals die in de conclusies 6 en 19 van dit rapport naar voren komt, ernstig te betreuren.
Hoe zal de PvdA-fractie stemmen? Mijn inschatting is dat de PvdA zal ontkennen dat er sprake was van verzaking van de passieve informatieplicht. Het verzoek om informatie was immers, zo zal de PvdA beargumenteren, niet relevant en hooguit een voorbeeld van gezeur en dwarsliggerij van onze kant. De Rekenkamer Stadsdelen Amsterdam en Victor Eiff hebben een andere mening. Zij schreven (4 januari 2007):
“De rekenkamer is verbaasd dat het DB het verzoek naast zich heeft neergelegd om het alternatief van het schrappen van 3 woningen in plaats van 6 woningen door te rekenen, omdat in opzet de plannen een positief effect lijken te hebben op het grex-saldo.”
en:
“Het feit dat uw drie alternatieven niet financieel zijn vertaald zal consequenties hebben gehad voor de besluitvorming.”
Het is bekend hoe de PvdA over de Rekenkamer en Victor Eiff denkt. Multatuli, al eerder als volgt door mij aangehaald, schreef: Politiek is een schone zaak en geeft de mensen veel vermaak. In de kwestie Laag Kralenbeek kun je net zo goed schrijven: Politiek is een smerige zaak; voor een lokale partij ligt daar een schone taak.
====================================
Amsterdam, 8 oktober 2006
W. Mos
Polsbroekstraat 4
1106 BA Amsterdam
Betreft: verzoek inzake geconstateerde schending passieve informatieplicht door stadsdeelbestuurders in Amsterdam-Zuidoost
Aan de burgemeester van Amsterdam,
mr. M.J. Cohen
p.a. Stadhuis Amsterdam
Geachte heer Cohen,
Ik schrijf u naar aanleiding van een kwestie waarin het dagelijks bestuur (DB) c.q. een lid van het DB van stadsdeel Amsterdam Zuidoost doelbewust niet voldaan heeft aan het in de gemeentewet art. 169 gestelde inzake de passieve informatieplicht. De fractie van de PvdA, die in de deelraad van Zuidoost een absolute meerderheid heeft, heeft door tegen te stemmen tot tweemaal toe verhinderd dat bij motie het verzoek aan het DB gedaan werd op deze zaak in te gaan. Eerdere verzoeken van mijn kant (mondeling en schriftelijk) had het DB naast zich neergelegd.
Achtergrond
De kwestie waar het om gaat is de besluitvorming in de deelraad over het bouwproject ‘Laag Kralenbeek’, een onderdeel van het grotere project ‘Vernieuwing Bijlmermeer’. In juni 2002 heeft de deelraad over dit bouwproject een besluit genomen. In januari 2003 werd een deel van dat besluit herroepen op dringend verzoek van het DB. Zorgvuldige bestudering van de informatie die de deelraad ter beschikking stond in de fase van herroeping van het besluit en van later op aanvraag verkregen stukken (deels vertrouwelijk) leidde mij tot de conclusie dat het DB c.q. de portefeuillehouder ruimtelijke ordening de deelraad informatie had onthouden en dat de wel gegeven informatie deels onjuist was. Deze studie heb ik vervolgens neergelegd in een rapport, getiteld ‘Filet Bijlmériain’.
Vóór de publicatie van het rapport heb ik in maart 2005 het DB in de gelegenheid gesteld te reageren op een concept-versie waarin de conclusies en het hoofdstuk ‘discussie’ ontbraken. Het DB zou dus zijn commentaar kunnen geven op de feiten en de interpretatie van de feiten, zoals die in het concept-rapport waren weergegeven. Een maand later ontving ik een brief waarin het DB aangaf het niet opportuun te achten op een onvolledig rapport te reageren. Wel schreef het DB: “Wij geven er de voorkeur aan te wachten tot u het aan de Raad hebt aangeboden.”
Uiteindelijk is het rapport in januari 2006 verschenen en aan de Raad en het DB aangeboden. Het DB kreeg daarbij het verzoek om een inhoudelijke reactie te geven. Toen die reactie uitbleef heb ik na de verkiezingen van 7 maart bij de installatie van het nieuwe DB aan de beoogde voorzitter van dat DB, mevrouw Sweet, de vraag gesteld wanneer het commentaar van die zijde te verwachten was. Zij antwoordde bij die gelegenheid dat het een ingewikkeld verhaal was dat nog enige tijd vergde.
Kort voor het zomerreces (8/6/06) kwam er een brief van het DB, waarvan de strekking was dat er niet inhoudelijk op het rapport zal worden ingegaan. In de brief wordt gesteld: “Het gaat het Dagelijks Bestuur te ver om in te gaan op de vele persoonlijke waarnemingen, interpretaties, rekenpartijen en de soms nogal suggestieve meningen van dhr. Mos.” In reactie daarop heeft de fractie van Leefbaar Zuidoost, waarvan ik lid ben, in de deelraad een motie ingediend waarin het DB verzocht werd toch inhoudelijk te reageren op de 20 conclusies in het rapport. Die motie is door de PvdA (absolute meerderheid in de raad) verworpen onder het voorwendsel dat het teveel tijd van de ambtenaren zou kosten. Vervolgens werd in de raadsvergadering van 26 september j.l. een afgezwakte motie ingediend, waarin de raad het DB het verzoek deed te reageren op slechts een paar conclusies, namelijk díe conclusies die gemakkelijk te overzien zijn en daardoor de ambtenaren niet meer dan een uurtje aan tijd zouden hoeven kosten. Aan het bezwaar van de PvdA bij de eerdere motie was hiermee voldaan. Niettemin en ondanks de verklaring voor het tegenstemmen bij de eerste motie stemde de fractie van de PvdA als enige partij opnieuw tegen en werd de motie door de absolute meerderheid die de fractie heeft dus verworpen. Ditmaal werd daarvoor geen enkele reden aangevoerd.
Verzoek aan u
In de motie van 26 september j.l. wordt het DB verzocht om commentaar te geven op conclusie nr. 6 uit het rapport en op conclusie nr. 19 voor zover deze betrekking heeft op conclusie 6. Het gaat hierbij om het willens en wetens niet verstrekken van informatie aan de deelraad. Concreet gaat het om de vraag hoe lang het duurt om een grondprijsberekening te (laten) maken voor de situatie dat in dit project het aantal woningen iets gewijzigd wordt. Zo’n berekening was al eerder voor een kleine wijziging in dit project gemaakt. Vóór de definitieve besluitvorming in de deelraad werd die vraag, ondanks herhaald verzoek en ondanks de relevantie m.b.t. herroeping van het eerder genomen besluit, niet beantwoord. Na de besluitvorming heb ik dezelfde vraag schriftelijk gesteld. Het DB antwoordde hierop: “Wij zijn geen voorstander van een heropening van vragen en antwoorden bij een dossier, waar de stadsdeelraad de besluitvorming over heeft afgerond.”
Ik ben van mening dat het DB in deze zijn passieve informatieplicht heeft verzaakt en daarmee de besluitvorming in de deelraad op een oneigenlijke manier heeft beïnvloed. Bovendien heeft het DB, door niet te willen ingaan op de achteraf gestelde schriftelijke vraag, de mogelijkheden voor de controlerende taak van de deelraad ernstig ondermijnd.
Ik verzoek u, als burgemeester en hoogste ambtsdrager van Amsterdam en als portefeuillehouder Algemene Zaken, zich uit te spreken over de door mij getrokken conclusie inzake de schending van de passieve informatieplicht en mij van uw bevindingen en uitspraak schriftelijk op de hoogte te brengen. Indien uw onderzoek en uitspraak niet binnen 6 weken gerealiseerd kunnen worden, ontvang ik graag een voortgangsrapportage.
Een kopie van het rapport en van de brief van het DB d.d. 8/6/06 heb ik bijgevoegd.
Hoogachtend,
W. Mos
(deelraadslid stadsdeel Zuidoost) |
|
|
|
220 tussenberichtje aan E.
politiek ZO
|
09 Januari 2010 | 00:06:04
|
Bots ik vanmiddag keihard tegen Henno Eggenkamp op, bij het verlaten van het stadsdeelkantoor. “Schrijven zul je”, of woorden van gelijke strekking, voordat hij me weer mee naar binnen voerde richting de tentoonstelling Zuidoost Architectuurprijs. Het gaat om mooi, functioneel, efficiënt, verrassend en kwaliteit. Het publiek kan ter plekke of thuis zijn voorkeur digitaal uitspreken voor een van de 20 geselecteerde projecten die sinds 1999 gerealiseerd zijn, zoals het project Grubbehoeve met het bewonersinitiatief “Koop je eigen Bijlmer’ en het pas geopende Bijlmerpark Theater. Deze twee projecten gooien hoge ogen bij de vakjury en waarschijnlijk ook bij het publiek. “Schrijven zul je”, terwijl ik hem gisteren, in de laatste blog-bijdrage, nog zo had beloofd diezelfde avond de pen op te nemen, mits het avontuur van de D66-OZO samenkomst niet te laat zou worden. ‘De pen opnemen’, hoe archaïsch komt me de uitdrukking voor, terwijl ik dit op m’n digitale toetsenbord zit te tikken. Vanaf het eerste politieke optreden van OZO hebben we bepleit dat in de basisschool de nadruk moet liggen op leren schrijven, lezen en rekenen. Dat lijkt nu geen bijzonder standpunt, maar dat was het toen, 12 jaar geleden, wel. De basisschool, zo was de algemene opvatting, moest allereerst in dienst staan van de persoonlijkheidsvorming en creatieve ontplooiing van het kind. Zelfontdekking en relatievorming met andere kinderen stonden voorop. We liepen voor de troepen uit met ons lezen en schrijven. Nu is het gemeengoed geworden; van Zuidoost tot en met Den Haag zijn we bijna ingehaald. Het wordt tijd dat we weer voor de troepen uit gaan lopen. Daarom zeg ik: afschaffen dat schrijfonderwijs. De jeugd van tegenwoordig kan zich volledig redden door letters in te tikken op qwerty-borden, mobieltjes en hoe die moderne apparaatjes verder ook maar mogen heten. In België wordt al geëxperimenteerd met comapatiënten. Naar verluidt kan een van hen zelfs al blind tikken. De conclusie dringt zich onontkoombaar op. Schrijven is een tijdverspillende, ouderwetse bezigheid op de basisschool. Weg ermee. Wat vervolgens te doen met de vrijgekomen tijd? Klassiek ballet (sorry, Joy). Op onze D66-OZO avond van gisteren is deze nieuwe koers niet aan de orde geweest. Na afhandeling van de technische onderwerpen ging alle aandacht uit naar de vervolmaking van onze verkiezingsslogan. Een goede slogan is nog niet zo gemakkelijk gevonden. In het verleden hadden we zelfs een slogan die té goed was: Beter ZO! Heeft ons stemmen gekost. In het stemhokje zochten velen naar de lijst ‘Beter ZO!’, maar toen ze die niet konden vinden werd er maar weer voor de PvdA gekozen, zo hoorden we achteraf. De PvdA behaalde toen een monsterscore. Er wordt nog geschaafd aan onze slogan, maar het zou me niet verbazen als hij er zo komt uit te zien:
D66-OZO - Stop een tijger in uw Raad
Ik wilde eigenlijk schrijven, ik bedoel tikken, over communicatie en informatie binnen de politiek en tussen politiek en bewoners. Volgende week donderdag komen er in de commissie ROVB twee raadsvoordrachten van OZO aan de orde die hiermee te maken hebben. Binnenkort in dit blogtheater. |
|
|
|
219 lijst D66/OZO
politiek ZO
|
22 December 2009 | 14:01:51
|
Vanavond hebben we een gemeenschappelijke vergadering van OZO en D66. Dan wordt de kandidatenlijst van D66/OZO voor de verkiezingen in maart volgend jaar bekendgemaakt. Al eerder was Mart van de Wiel als lijsttrekker gekozen. OZO en D66-Zuidoost hebben onafhankelijk van elkaar de volgorde van de eigen kandidaten bepaald. De gemeenschappelijke lijst komt tot stand door ‘ritsen’, waarbij de kandidaten van OZO de oneven plaatsen (1, 3, 5, enz.) van de lijst innemen en de kandidaten van D66 de even plaatsen. Wie er uiteindelijk op 3 maart volgend jaar gekozen worden hangt niet alleen af van het totale aantal stemmen. Ook het aantal voorkeursstemmen dat op een kandidaat wordt uitgebracht speelt een rol. Aangezien er op de D66/OZO-lijst veel bekende Zuidoosters voorkomen, zou het zomaar kunnen zijn, dat de verkiezingsuitslag een verrassing oplevert.
De lijst van OZO is gepubliceerd op onze weblog (www.OZO-Amsterdam.nl). Na het ‘ritsen’ kom ik zelf terecht op plaats drie van de lijst. Is dat voldoende hoog om in de deelraad te kunnen terugkeren? Om zeker van m’n zaak te zijn ga ik een internationaal bewezen strategie uitproberen: de bondige dichtkunst. Immers, met een beetje Haiku wordt je al gekozen tot president van Europa. Vanaf morgen ga ik me bekwamen (Mijn zeilmeisje heeft Q-koorts, mijn lieve, lieve ijlmeisje). |
|
|
|
218 3 maart, toorn des overvloeds
politiek ZO
|
15 December 2009 | 17:54:15
|
Gisteravond kwamen bestuur en fractie van OZO bijeen om lopende zaken te bespreken en terug te blikken op zaterdagmiddag. Toen hadden we onze eerste bijeenkomst voor de verkiezingscampagne samen met D66 (lijst D66/OZO). In groepjes van vier discussieerden we over organisatorische en inhoudelijke kanten van de campagne met, zoals dat volgens de hogere vergadertechnische regels hoort, telkens een plenaire terugkoppeling. Aan het eind van de middag was het me volkomen duidelijk. Dit wordt de campagne die alle andere campagnes overbodig maakt.
Op 3 maart gaat de kiezer oordelen, 3 maart, Dies Irae. Toorn en gramschap over de afgelopen bestuursperioden dalen overvloedig neer op de verantwoordelijken. Toorn des overvloeds. Kan Marcel la Rose, de versgekozen lijsttrekker van de PvdA de woede tot bedaren brengen? Is hij de reddende engel met zijn verkapte belofte de werkgelegenheid naar Zuidoost terug te brengen? Ik denk dat daar meer voor nodig is dan fraaie woorden over nieuw beleid. Moet hij zijn mening geven over wat er de laatste jaren gebeurd is? Dat is pijnlijk. Of moet hij alleen maar praten over de toekomst. Dat is wellicht nog pijnlijker, want dan is duidelijk dat het favoriete kledingstuk van de PvdA, de mantel der liefde, nog steeds met graagte wordt gedragen. Salva me, kreunt de PvdA-hoop in bange dagen, salva me.
Ik was gisteravond net op tijd thuis om aan te schuiven bij de TV-registratie van een uitvoering van Verdi’s requiem. De zenuwachtige wapperhanden van dirigent Gergjev waren natuurlijk wel erg storend, maar ik werd toch weer voor een tijdje gered door de wonderschoonheid van het requiem dat alle andere requiems overbodig maakt. |
|
|
|
217 PvdA-keuze (2)
politiek ZO
|
11 December 2009 | 02:50:12
|
10 december, de dag nadat er is afgerekend met de oude PvdA
Lood om oud ijzer? Als je op andere websites alle commentaren over de bijeenkomst voor de verkiezing van de PvdA-lijsttrekker in Zuidoost leest (inhoudende dat de Afrikanen nu beter georganiseerd waren dan de Surinamers), zou je kunnen gaan denken dat er met een keuze voor Jude Kehla misschien weinig zou veranderen in het beleid van ‘eigen achterban eerst’. Maar Kehla of Dalgliesh is het niet geworden; Marcel la Rose is gekozen. Binnen OZO was al weken geleden deze uitkomst een hoge kans toegedicht volgens het scenario ‘twee honden vechten om een been, de derde loopt er ras mee heen’. Hieronder een tamelijk feitelijk verslag van de verkiezingsavond met een enkele opmerking mijnerzijds.
Voordat de drie kandidaten zichzelf mochten presenteren, gaf Helen Burleson als voorzitter van de adviescommissie een korte toelichting op de keuze van de commissie. Ze versprak zich bijna, toen ze zei: ‘het afdelingsbest…. , de leden van de partij bepalen de lijst.
Enkele duidelijke statements uit de presentaties van de kandidaten:
|
Dalgliesh: …. Ik ken de dossiers. Kies voor ervaring en kennis en niet voor iemand die zich eerst een half jaar moet inwerken. (dit laatste ontlokte veel boe-geroep; de mores van de vergadering waren dat je niets zegt ten nadele van anderen; de vergadering was hier de hele avond erg alert op)
Kehla: Het feit dat ik hier sta betekent dat ik het oneens ben met het advies. Stem op degene die het best je aspiraties vertegenwoordigt. (dit werd gevolg door luide bijval vanuit de zaal)
La Rose: …. Ik ben 15 jaar voorzitter van de ondernemersvereniging geweest. Ik wil, nu het slecht gaat met de economie, opnieuw veel werkgelegenheid naar Zuidoost brengen.
Hierna gaf Burleson een toelichting op het advies om Dalgliesh op plaats 1 te kiezen. Ze zei onder meer: “Als adviescommissie zijn we tot de conclusie gekomen dat Zuidoost kwaliteit en leiderschap nodig heeft.” Strikt genomen kun je zo’n uitspraak uitleggen als een negatief advies voor Dalgliesh. Immers, Dalgliesh bekleedde als fractievoorzitter al een leidende functie en als je vervolgens concludeert dat kwaliteit nodig is, oordeel je kennelijk dat er iets schortte aan de kwaliteit.
Vervolgens mochten insprekers een goed woordje doen voor hun favoriet:
voor Dalgliesh (5 insprekers): continuïteit van beleid; stem op een vrouw; is goed omgegaan met problemen met de rekenkamer; eerste man of vrouw van de partij moet goed op de hoogte zijn;
voor Kehla (5 insprekers): er is een bindende kracht nodig; samen met Asscher nodig voor het onderwijs; hij kent de tranen van de alleenstaande vrouwen; innovatief armoedebestrijdingsbeleid gevoerd waarvan landelijk gebruik wordt gemaakt; hij heeft het aangedurfd de diepgewortelde subsidiecultuur aan de orde te stellen;
voor La Rose (3 insprekers): hij heeft muziekcentrum gered; hij spreekt altijd over ‘ons’ en ‘onze bewoners van Zuidoost’; we moeten een afkalvende kiezersgunst terugwinnen; hij kan een visionair verhaal voorleggen; we hebben een Obama nodig, een inspirator;
Uitslag 1e stemming: Dalgliesh 29; Kehla 69 en La Rose 64 (blanco 4).
Uitslag 2e stemming: Kehla 74 en La Rose 87.
De stemming voor plek 2 op de lijst werd door Kehla gewonnen (Kehla 101, Dalgliesh 52). Een aantal door de adviescommissie hoog op de lijst geplaatsten werd voorbijgestreefd door lager geplaatsten; de dringende aanbeveling van Burleson,”het gaat erom dat deze lijst intact blijft”, mocht niet baten.
In alle weblogs en krantenartikelen waarin over deze verkiezing wordt gerept, wordt geoordeeld dat er sprake is van een aanzienlijke vernieuwing van de partij en van een afrekening met het bestuur, de kandidaatstellingscommissie en het politieke verleden. Dat is goed nieuws voor Zuidoost. Aan sommige opmerkingen in het dankwoord van Marcel la Rose, zoals: “Het zijn standvastige mensen in de raad geweest” en “Nick Bolte heeft gedaan wat hij moest doen”, moeten we geen conclusie willen verbinden.
Over het voorstel van het afdelingsbestuur om te proberen tot een lijstverbinding met GroenLinks te komen wil La Rose eerst nog nadenken en met toekomstige fractieleden overleggen. Op dit moment staan PvdA en GroenLinks in Zuidoost lijnrecht tegenover elkaar in wat een belangrijk verkiezingsitem gaat worden: de bebouwing aan de zuidzijde van de Gaasperplas. Voor GroenLinks wordt een lijstverbinding een dodelijke omhelzing. |
|
|
|
|
|
